My Kind of People: Garbage

Eπτά ολόκληρα χρόνια ύστερα από το "Bleed Like Me" του 2005, οι Garbage επιστρέφουν με το δίσκο "Νot Your Kind of People" εν έτει 2012. Σαν να μην πέρασε μια μέρα.... Οι Garbage  μεσουράνησαν στα 90's με διαμάντια όπως τα ''Only Happy When It Rains'', '' Queer'', ''I Think I'm Paranoid'' και πολλά άλλα με εντόνως κολλητικά riffs, κυνικούς στίχους, παιχνίδι με την εικόνα, όλα τα στοιχεία για τα οποία τους λατρέψαμε.

πηγή

Τώρα με το νέο τους πόνημα επιστρέφουν δριμύτεροι διεκδικώντας μια θέση στο σημερινό μουσικό γίγνεσθαι. Και δικαιωματικά την αξίζουν. Ο ήχος που τόσο αγαπήσαμε είναι εδώ, ολόφρεσκος όμως και με την frontwoman της μπάντας  Shirley Manson πιο ανανεωμένη από ποτέ. Η ωμή αλλά ταυτόχρονα τόσο γλυκιά και ζεστή χροιά της πάντα μου άρεσε και σε συνδυασμό με το παρουσιαστικό και το στυλ της που ποτέ δε δίσταζε να αλλάξει φτάνοντας πολλές φορές σε extreme πειραματισμούς, κατατάσσουν τη Shirley ως μια από τις σημαντικότερες rock frontwomen του σήμερα. Ποιος μπορεί να πιστέψει ότι αυτή η γυναίκα είναι 45(?!?!?!) χρονών;

To πρώτο single από το "Νot Your Kind of People" είναι το ''Blood for Puppies'' που έχω ήδη λατρέψει. Μαζί με ένα καταπληκτικής αισθητικής βίντεο που το συνοδεύει.... Δυναμώστε...

To lift the sun,
I've been sitting here all night long
Rolling rock, over Buddah with the longhorn
Got a hole, rip a pocket off my uniform
With the black watch boys
Get your heads down
Oooh
Duty calls, but it's way too late
I'm too far gone
Waiting for God, oh hell
With my pants down
Crack the stash
Then be quiet in the midday sun
I miss my dog, and I miss my freedom
Ooh ooh oohh

I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right
I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right

I hate the things I think about you
When I'm all alone
I know you're tough
But I've been gone
For so long
Play the memories of you
Inside my head
So all these pictures of us
Burn and radiate
Watch the clouds, and I'm falling
Falling through the cracks
Head beats
And my heart is pounding fast
Off the ground
Into the starry dark, into your arms
I'm falling
Ooh ooh oohh

I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right
I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right

I pray my body's right
I've got to stay alive
I've gotta take a chance and keep on moving
Keep on moving

I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right
I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right

I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right
I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right

Bruce Springsteen και Tom Morello: το φάντασμα του Tom Joad επιστρέφει

Wikipedia

Ο Tom Joad αποτελεί χαρακτήρα με κομβική σημασία στο κλασσικό έργο του John Steinbeck Τα Σταφύλια της Οργής. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1939, και διαδραματίζεται στην περίοδο της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 30 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εστιάζει σε μια οικογένεια αγροτών που έχοντας καταστραφεί οικονομικά και χάσει τη φάρμα τους μεταναστεύουν από την Οκλαχόμα στην Καλιφόρνια, όπου αντιμετωπίζουν συνθήκες οικονομικής εκμετάλλευσης ως εργάτες. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα και πλέον δημοφιλή μυθιστορήματα του 20ου αιώνα, αλλά και για χαρακτηριστική περίπτωση υλοποίησης του επιχειρήματος που πρόβαλλε ο συγγραφέας του όταν του απονεμήθηκε το βραβείο Nobel το 1962. 

Ο John Steinbeck είχε ισχυριστεί κατά την ομιλία αποδοχής του βραβείου Nobel λογοτεχνίας στην Στοκχόλμη ότι στους συγγραφείς έχει ανατεθεί η έκφραση της δυνατότητας των ανθρώπων να επιδεικνύουν μεγαλείο καρδιάς και πνεύματος, όπως είναι "το θάρρος σε συνθήκες ήττας, το κουράγιο, η συμπόνοια, και η αγάπη," υποστηρίζοντας πως αυτά τα χαρακτηριστικά αποτελούν φωτεινές σημαίες ελπίδας ενάντια στην αδυναμία και την απόγνωση. Τα Σταφύλια της Οργής υπήρξαν συνεκτική πολιτισμική αναφορά ενάντια στην κοινωνική ανισότητα· προς το τέλος του βιβλίου, ο Tom Joad θα αναγκαστεί να εγκατελείψει την οικογένεια του προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψη, όπως όμως ισχυρίζεται σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα, θα βρίσκεται πλέον οπουδήποτε οι άνθρωποι αγωνίζονται ενάντια σε συνθήκες εξαθλίωσης και καταπίεσης.

brucespringsteen.net

Ο Bruce Springsteen, για τον οποίο έχει γράψει η black symphony εδώ, αναφέρθηκε σε αυτό το βιβλίο και την παραπάνω θέση του Tom Joad στο κομμάτι The Ghost of Tom Joad, το οποίο περιλαμβάνεται στο ομώνυμο album που κυκλοφόρησε το 1995. Το album αυτό προβάλλει μια πολιτικά εύστοχη κριτική των κοινωνικών ανισοτήτων στην τρέχουσα περίοδο, και περιλαμβάνει αναφορές στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες από το Μεξικό στην προσπάθεια τους να αποκτήσουν ένα καλύτερο μέλλον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το κομμάτι The Ghost of Tom Joad διασκευάστηκε επίσης από τους Rage Against the Machine το 1997 και κυκλοφόρησε ως single, με εξώφυλλο το έργο Police Riot του Eric Drooker.

 Wikipedia

Υπάρχουν πολλές και αρκετά διαφορετικές live εκτελέσεις του συγκεκριμενου κομματιού από τον Bruce Springsteen και την E Street Band. Σε τρεις από αυτές συμμετείχε ως προσκεκλημένος ο κιθαρίστας των Rage Against the Machine Tom Morello, ο οποίος έχει επίσης εκφράσει την folk πλευρά του με το συγκρότημα The Nightwatchman. Σε μια τέτοια περίπτωση, κατά την επετειακή συναυλία για τα εικοσιπέντε χρόνια του Rock and Roll Hall of Fame στο Madison Square Garden το 2009, ο Bruce Springsteen προλόγισε μια ιδιαίτερα δυνατή εκτέλεση του The Ghost of Tom Joad συνδέοντας το κομμάτι με την τρέχουσα οικονομική κρίση.  

Ο Bruce Springsteen παρέπεμψε επίσης στην μακρά παράδοση μουσικών που ενδιαφέρονταν για όσα συνέβαιναν στον κόσμο γύρω τους και τα έκφρασαν με το έργο τους. Όπως χαρακτηριστικά είπε αναφερόμενος σε ένα θρύλο της folk μουσικής, "αν ο Woody Guthrie ζούσε σήμερα, θα είχε για πολλά να γράψει." Και πράγματι θα είχε· την δεκαετία του 30, ο Woody Guthrie είχε κάνει το ταξίδι από την Οκλαχόμα στην Καλιφόρνια που αναπαρίσταται στα Σταφύλια της Οργής, και αργότερα έγραψε το κομμάτι Tom Joad. Και από αυτή την άποψη, τόσο ο χαρακτήρας όσο και το βιβλίο είναι παραδειγματικά της σημασίας που έχει η σύνδεση μεταξύ πολιτικής και πολιτισμικής παραγωγής  μέχρι σήμερα.

Men walkin' 'long the railroad tracks
Goin' someplace there's no goin' back
Highway patrol choppers comin' up over the ridge
Hot soup on a campfire under the bridge
Shelter line stretchin' round the corner
Welcome to the new world order
Families sleepin' in their cars in the southwest
No home no job no peace no rest

 The highway is alive tonight

But nobody's kiddin' nobody about where it goes

I'm sittin' down here in the campfire light

Searchin' for the ghost of Tom Joad

He pulls prayer book out of his sleeping bag

Preacher lights up a butt and takes a drag

Waitin' for when the last shall be first and the first shall be last

In a cardboard box 'neath the underpass

Got a one-way ticket to the promised land

You got a hole in your belly and gun in your hand

Sleeping on a pillow of solid rock

Bathin' in the city aqueduct

The highway is alive tonight

But where it's headed everybody knows

I'm sittin' down here in the campfire light

Waitin' on the ghost of Tom Joad

Now Tom said "Mom, wherever there's a cop beatin' a guy

Wherever a hungry newborn baby cries

Where there's a fight 'gainst the blood and hatred in the air

Look for me Mom I'll be there

Wherever there's somebody fightin' for a place to stand

Or decent job or a helpin' hand

Wherever somebody's strugglin' to be free

Look in their eyes Mom you'll see me."

The highway is alive tonight

But nobody's kiddin' nobody about where it goes

I'm sittin' downhere in the campfire light

With the ghost of old Tom Joad

brucespringsteen.net

Ένας διαφορετικός ήλιος

Michael Chow, AP Photo/The Arizona Republic  photos.oregonlive.com

Εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει πως η εξαιρετική αυτή φωτογραφία του Michael Chow απεικονίζει το φεγγάρι· πρόκειται όμως για τον ήλιο κατά την διάρκεια της έκλειψης του στις 20 Μαΐου 2012. Περνώντας μεταξύ ήλιου και γης, το φεγγάρι επισκιάζει την εικόνα του πρώτου όπως φαίνεται από τη δεύτερη. Η συγκεκριμένη μορφή έκλειψης ωστόσο ονομάζεται δακτυλιοειδής γιατί η φαινομενική διάμετρος του φεγγαριού είναι μικρότερη από εκείνη του ήλιου, με αποτέλεσμα αυτός να μοιάζει βαθμιαία με δακτυλίδι. Αν και προφανώς είναι ένα εντυπωσιακό γεγονός, οφείλω να πω ότι εντυπωσιάστηκα  περισότερο από τις φωτογραφίες αυτές καθεαυτές. Η δουλειά του Nick James και της Cathleen Allison προσφέρει χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Nick James britastro.org 

Cathleen Allison/AP Photo photos.oregonlive.com

Κατά τη διάρκεια μιας έκλειψης φαντάζομαι ότι τα βλέμματα όλων είναι προσηλωμένα στον ουρανό, κατά τρόπο αναπόφευκτο, και μάλλον προβλέψιμο. Και αυτός είναι ο λόγος που βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα την επιλογή απεικόνισης του κόσμου υπό το μοναδικό φως μιας τέτοιας έκλειψης, όπως στην φωτογραφία του ποταμού Huangpu στην Σανγκάη και του λιμανιού Victoria στο Χονγκ Κονγκ, από τους Aly Song και Bobby Yip αντίστοιχα.

Aly Song/Reuters  newsfeed.time.com

Bobby Yip/Reuters  darkroom.baltimoresun.com

Η δακτυλιοειδής φάση της έκλειψης στις 20 Μαΐου ήταν ορατή από τις ακτές της Κίνας, την βόρεια Ταϊβάν, τη νότια Ιαπωνία, και το δυτικό τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτού του είδους η έκλειψη ονομάζεται επίσης 'δαχτυλίδι της φωτιάς', χαρακτηριστικό που υποδηλώνεται στη δουλειά των φωτογράφων Katsuro Okazawa και Albert Cesare.

Katsuro Okazawa/Aflo/Zuma Press  newsfeed.time.com

Albert Cesare AP Photo/Odessa American photographyblog.dallasnews.com

Για τον Niko Ago – και ένα δέντρο που δεν πρέπει να αφήσουμε να χαθεί

flickr

'Μετανάστης', ονομάζεται αυτό το έργο της Luba Lukova, μιας από τις σημαντικότερες σύγχρονες εικαστικούς. Μετανάστρια και η ίδια, από τη Βουλγαρία στη Νέα Υόρκη.

Αυτό το έργο μου θύμισε η περίπτωση του Niko Ago. Γιατί αυτό το μπόλιασμα, δηλαδή τη ζωή, τα κλαδιά που γεννιούνται ξανά και γεμίζουν φύλλα, τα χρειαζόμαστε. Αυτά χρειαζόμαστε, και όχι ένα δέντρο κομμένο και ξερό. 

Μετανάστης και ο Niko Ago, από την Αλβανία. Πάνω από είκοσι χρόνια ζει και εργάζεται στην Ελλάδα, είναι γνωστός πλέον δημοσιογράφος και εκλεγμένο μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, και μεγαλώνει εδώ τις δύο του κόρες.

Και τώρα απελαύνεται. Μεταφέρω αυτούσιο το κείμενο από το ιστολόγιο του:

Συμπλήρωσα 20 χρόνια στην Ελλάδα και μπήκα αισίως στον εικοστό πρώτο. Από τότε που ήρθα, εργάστηκα σε διάφορες δουλειές. Μετά από πολύ κόπο και κυρίως πολύ διάβασμα, έμαθα την ελληνική γλώσσα κι έκανα το όνειρό μου πραγματικότητα, που ήταν η δημοσιογραφία. Σήμερα είμαι δημοσιογράφος στα ελληνικά ΜΜΕ. Σε πιο βαθμό καταφέρνω να κάνω καλή δημοσιογραφία, το κρίνουν αυτοί που διαβάζουν αυτά που γράφει η ταπεινότητά μου. Μεγαλώνω δυο κόρες που σήμερα είναι 18,5 και 17,5 ετών. Η μεγάλη μου κόρη ήρθε στην Ελλάδα 5 μηνών, η μικρή γεννήθηκε στην Ελλάδα και δεν γνώρισε άλλη χώρα για πατρίδα της.

Προσέφερα λίγα ή πολλά δεν το ξέρω, το μόνο σίγουρο είναι ότι δούλεψα και δουλεύω τίμια. Ποτέ και για κανένα λόγο, δεν απασχόλησα τις Αρχές της χώρας. Αφοσιώθηκα στο επάγγελμά μου αλλά και στην προσφορά υπέρ των δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Είμαι μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αυτά με εκφράζουν, αυτά κάνω. Στην άνοδο της Χρ. Αυγής, την είσοδό της στη Βουλή και τις απειλές που δέχομαι για τη ζωή μου, ήρθε να προστεθεί ένα άλλο γεγονός, εξίσου άσχημο. Αν για το πρώτο κομμάτι ανησυχούμε πολλοί, το σίγουρο είναι ότι το δεύτερο με πονά εξίσου προσωπικά.

Χθες, 17 Μαΐου 2012, το ελληνικό κράτος, με ειδοποίησε ότι εντός 30 ημερών, πρέπει να εγκαταλείψω την Ελληνική Επικράτεια, επειδή το έτος 2007-2008, περίοδο την οποία είχα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας, δεν μπόρεσα να συγκεντρώσω τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων για να ανανεώσω την άδεια παραμονής μου. Στην ίδια μοίρα με μένα, βρίσκονται και πολλοί άλλοι μετανάστες. Άνθρωποι που έχουν συνδέσει τη ζωή τους με τη χώρα αυτή, που έφτιαξαν τις οικογένειές τους εδώ, που τα παιδιά τους γεννήθηκαν, φοίτησαν και μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι για όλους και για μερικούς, τέτοια ζητήματα είναι “πολυτέλεια”. Πράγματι, έτσι είναι. Για μερικούς άλλους όμως, είναι θέμα ύπαρξης και αξιοπρέπειας.

Ακόμα και να μην μπορέσω να κερδίσω την παραμονή μου δικαστικά – τη στιγμή που σφοδρή μου επιθυμία είναι να αποκτήσω την ελληνική υπηκοότητα και να συνεχίσω να προσφέρω σε αυτό τον τόπο – θα παραμείνω το ίδιο φιλέλληνας, ακόμα και στην άκρη της γης να καταλήξω. Ωστόσο, το θέμα αυτό ας χρησιμεύσει σε όλους μας για να δούμε επιτέλους πως τα στραβά που μας συμβαίνουν, πολλές φορές τα προκαλούμε εμείς οι ίδιοι. Είχα γράψει κάποτε ένα κείμενο με τίτλο “Σου χρωστάω ένα ευχαριστώ, Ελλάδα”, το ίδιο μπορώ να επαναλάβω και σήμερα αλλά τούτη τη φορά, γεμάτος πίκρα: Σ’ευχαριστώ Ελλάδα!

Η διαταγή απέλασης του Niko Ago έχει προκαλέσει παρεμβάσεις από την θεματική ομάδα για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Οικολόγων Πράσινων, την επιτροπή δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, ενώ χθες παρενέβει και το διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ. Δείτε επίσης την σχετική ανάρτηση του Βασίλη Σωτηρόπουλου στο ιστολόγιο E-Lawyer. Όπως αναφέρει ο Niko Ago στον ραδιοσταθμό Αθήνα 9.84 οι συνέπειες της διαταγής απέλασης είναι διαλυτικές για τον ίδιο και την οικογένεια του τόσο άμεσα όσο και μακροπρόθεσμα:

«Μετράμε αντίστροφα 26 ημέρες. Έχω καταθέσει αίτηση αναίρεσης της απόφασης, ωστόσο η περιπέτειά μoυ τώρα ξεκινάει καθώς για να εκδικαστεί η υπόθεση χρειάζονται 4-5 χρόνια. Μέχρι τότε μένω όμηρος στην Ελλάδα, δεν θα μπορώ να ασκήσω πλήρως το επάγγελμά μου καθώς δεν θα μπορώ να βγω στο εξωτερικό, δεν θα μπορώ να καταθέσω δικαιολογητικά για υπηκόοτητα και παράλληλα τιμωρούνται και τα παιδιά μου», δήλωσε ο Niko Ago μιλώντας στην εκπομπή «Εννέα με Δέκα» με τον Τάκη Καμπύλη.

Όπως είπε, η νομοθεσία για έκδοση υπηκοότητας προβλέπει ότι και οι δύο γονείς θα πρέπει να έχουν άδεια παραμονής σε ισχύ και αυτό δεν θα υπάρχει. «Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να βγουν στην αγορά εργασίας και να βρούν ένσημα. Εάν δεν βρουν θα είναι μετά από ένα χρόνο απελάσιμα», πρόσθεσε.

Είναι τιμητικό, και ταυτόχρονα αναγκαίο, για την δημόσια σφαίρα στην Ελλάδα να περιλαμβάνει το λόγο αξιόλογων ανθρώπων και επαγγελματιών όπως ο Niko Ago. Και όπως εύστοχα αναφέρει στο κείμενο του, αλλά και επανέλαβε στην παραπάνω συνέντευξη, το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και πολλοί άλλοι μετανάστες που η ζωή και οι οικογένειες τους βρίσκονται στην Ελλάδα: «Εγώ έχω φωνή γιατί είμαι δημοσιογράφος. Την ίδια ώρα που εγώ, όμως, λέω αυτό στον Αθήνα 9.84, πολλοί σαν κι εμένα ετοιμάζουν τα μπαγκάζια τους ή είναι ήδη στα σύνορα».

Η περίπτωση του μπορεί να μην είναι η μόνη, αλλά είναι χαρακτηριστική της ανάγκης εξορθολογισμού των κριτηρίων που συνδέονται με τις άδειες παραμονής, αλλά και της ευρύτερης ανάγκης προσδιορισμού της πολιτικής νομιμοποίησης των μεταναστών υπό όρους κράτους δικαίου και σεβασμού των δικαιωμάτων τους. Δικαιώματα που είναι αυτονόητα, αλλά στην Ελλάδα δυστυχώς παραμένουν ζητούμενα. Και όσο περισσότερο παραμένουν ζητούμενα, τόσο πιο συχνά θα μένει το δεντρο κομμένο και ξερό.

Ελπίζω να μην αφήσουμε να συμβεί αυτό.

Αθωότητα

Κάπου σε μια όμορφη συνοικία....

 17 Μαίου 2012

Red Guitar: η νέα δουλειά της Cassandra Wilson

Φωτογραφία: Clay Patrick McBride  sfgate.com

Η Cassandra Wilson είναι μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης jazz: βραβευμένη τραγουδίστρια, μουσικός και συνθέτρια, άμεσα αναγνωρίσιμη από την χαρακτηριστικά πλούσια φωνή της. Ουδέποτε ωστόσο επαναπαύθηκε στις δάφνες της· η πορεία της τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια ενσωμάτωσε στοιχεία των blues, της country και της folk, αλλά ενίοτε και της pop μουσικής, με αποτέλεσμα ένα ιδιαίτερα πρωτότυπο και πολυδιάστατο έργο. Τα albums New Moon Daughter και Loverly, για τα οποία κέρδισε βραβεία Grammy το 1996 και το 2009 αντίστοιχα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια κατατοπιστική εισαγωγή στη δουλειά της σε συνδυασμό με τα albums Travelling Miles (1999), Belly of the Sun (2002), και Thunderbird (2006). Το τελευταίο περιλαμβάνει την εκπληκτική διασκευή του Easy Rider, ενός κλασσικού blues του Blind Lemon Jefferson. Μια ιδιαίτερα όμορφη live εκτέλεση αυτού του κομματιού μπορείτε να απολαύσετε παρακάτω:

Τα ευχάριστα νέα είναι ότι η Cassandra Wilson επέστρεψε με ένα καινούριο κομμάτι που ονομάζεται Red Guitar και προσφέρει μια πρώτη εικόνα από το επερχόμενο δέκατο έβδομο studio album της Another Country. Όπως αναφέρει ο Jeff Tamarkin στους Jazz Times, η πλειοψηφία των τραγουδιών σε αυτό το album έχει γραφτεί από την ίδια την Cassandra Wilson, ή από κοινού με τον Fabrizio Sotti, τον κιθαρίστα και παραγωγό με τον οποίο είχε επίσης συνεργαστεί στο album Glamoured το 2003. Ο ήχος του Another Country βασίζεται στις κιθάρες και το track list έχει ως εξής:

                                                              1.  Red Guitar
                                                              2.  No More Blues
                                                              3.  O Sole Mio
                                                              4.  Deep Blue
                                                              5.  Almost Twelve
                                                              6.  Passion
                                                              7.  When Will I See You Again
                                                              8.  Another Country
                                                              9.  Letting You Go
                                                            10.  Olomuroro

theurbanflux.com

Ενώ ο κόσμος γύρω τους καταρρέει

Wikipedia

A profound appreciation of what it means to be alive. But most of all, a shared urge to reach out to one another.

 Δύο άνθρωποι ερωτεύονται ενώ ο κόσμος γύρω τους καταρρέει: αυτός είναι ο αφηγηματικός πυρήνας της ταινίας Perfect Sense. Η σκηνοθεσία του David Mackenzie είναι εξαιρετική, το ίδιο και οι ερμηνείες της Eva Green και του Ewan McGregor. Δεν πρόκειται ωστόσο για μία απλώς και μόνο καλογυρισμένη ταινία, αλλά για μία ιστορία που η καρδιά της συμβαίνει να χτυπάει πολύ δυνατά. Η ερωτική σχέση ξετυλίγεται ενάντια σε μία επιδημία που αφαιρεί τις αισθήσεις των ανθρώπων, ενώ της απώλειας κάθε αίσθησης προηγούνται οξύτατες αντιδράσεις θλίψης, απελπισίας, και οργής. Η αντίστιξη των δύο πλευρών είναι αφηγηματικά καθηλωτική καθώς οι δύο εραστές, που εύστοχα επιλέγεται να ασκούν τα επαγγέλματα της επιδημιολόγου και του σεφ, παλεύουν ενάντια στους εαυτούς τους και υπέρ μιας σχέσης που φαίνεται να μην είναι τίποτα περισσότερο από μια μάχη που έχει ήδη χαθεί· αυτό ωστόσο δεν είναι το ακριβές περιεχόμενο του ρομαντισμού; Η ταινία δεν προσφέρει εύκολες ή ανακουφιστικές απαντήσεις, αλλά κάτι πολύ καλύτερο: τις φωτεινότερες και πιο θαρραλέες πλευρές της ανθρώπινης συνθήκης. Πρόκειται για ένα κόσμο στον οποίο οι άνθρωποι έχουν χάσει την αίσθηση της γεύσης, κι όμως κριτικές εστιατορίων εξακολουθούν να γράφονται, με αντικείμενο τώρα τη θερμοκρασία και την υφή των φαγητών· οι εραστές αναζητούν ο ένας τον άλλο μέχρι, και παρά, το αναπόφευκτο τέλος· και η ζωή αρνείται να παραιτηθεί παρότι βρίσκεται αντιμέτωπη με την πλέον αδυσώπητη και διαλυτική πραγματικότητα.