Ενάντια στην ρατσιστική βία

 tvxs.gr

Αυτή είναι μια φωτογραφία του Αιγύπτιου μετανάστη Αμπουζίντ Μουμπάρακ που νοσηλεύεται με σοβαρά κατάγματα στην χειρουργική κλινική του νοσοκομείου Ευαγγελισμός μετά την ρατσιστική επίθεση που δέχτηκε ο ίδιος και τρία ξαδέρφια του στο σπίτι τους στο Πέραμα. Η ρατσιστική βία έχει αυξηθεί ακόμα περισσότερο μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου: ενδεικτικά, έχουν καταγραφεί επιθέσεις στην Καλλιθέα (εδώ και εδώ), την πλατεία Νέας Σμύρνης, τον Άγιο Παντελεήμονα, το Νέο Κόσμο, τον ΗΣΑΠ (εδώ, εδώ και εδώ), την οδό Πατησίων, τις οδούς Πειραιώς και Κωνσταντινουπόλεως (εδώ και εδώ), τη Νέα Ιωνία, τη Νίκαια και το Σχηματάρι, τα Βασιλικά Ευβοίας και τη Ναύπακτο.

Το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα έχει ζητήσει στο πλαίσιο της εκστρατείας του Και 1 θύμα ρατσιστικής βίας είναι πολύ! ξεκάθαρη θέση ενάντιον της ρατσιστικής βίας, αλλά και εναντίον του καθεστώτος ατιμωρησίας και της ανοχής που την ενισχύουν. Και ως προς αυτό το καθεστώς, είναι χαρακτηριστική η περίπτωση των συνεχών αναβολών της δίκης για ρατσιστική επίθεση με μαχαίρι και θύματα τρεις Αφγανούς μετανάστες, ένας από τους οποίους με σοβαρά τραύματα στο θώρακα, για την οποία κατηγορούμενοι είναι δύο άτομα και μια υποψήφια βουλευτής της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής. Δείτε τα σχετικά δημοσιεύματα εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

Στην περίπτωση της ρατσιστικής επίθεσης στο Πέραμα, έχουν συλληφθεί 6 άτομα που αναγνωρίστηκαν ως δράστες και θα οδηγηθουν στον ανακριτή. Παράλληλα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τσιόρδας καταδίκασε την επίθεση δηλώνοντας ότι "[ε]γκλήματα όπως αυτό, από ακραίες ομάδες, προσβάλλουν τον πολιτισμό μας." Ας ελπίσουμε ότι οι δικαστικές αρχές θα κάνουν επιτέλους την δουλειά τους ως οφείλουν, και ότι η θέση που εξέφρασε η κυβέρνηση θα αποτελέσει αφετηρία του προσδιορισμού της ρατσιστικής βίας ως μείζον πολιτικό πρόβλημα που απαιτείται να καταπολεμηθεί άμεσα.

Στην ελληνική δημόσια σφαίρα, ωστόσο, κατά κανόνα αποκλείεται ο λόγος των ίδιων των μεταναστών σχετικά με την ρατσιστική βία. Μεταξύ των λιγοστών εξαιρέσεων, μπορείτε να δείτε καταρχήν τις αναρτήσεις του Βήματος και των Νέων με τις δηλώσεις του Αμπουζίντ Μουμπάρακ για την επίθεση στο Πέραμα:

Ηταν χτυπήματα θανάτου. Ορκίζομαι ότι ήθελαν να με σκοτώσουν. Δεν ήταν χτυπήματα για να φοβηθώ κάτι. Ηταν φονική επίθεση. Κοιμόμουν και ξύπνησα από χτυπήματα με κάτι βαρύ στο πρόσωπό μου. Ηταν σίδερο. Ανοιξα τα μάτια μου και είδα από πάνω μου τουλάχιστον 25 άτομα να με χτυπάνε όλοι μαζί με σίδερα. Μετά λιποθύμησα και συνήλθα στο νοσοκομείο.

Αναρτήσεις του in.gr και της Καθημερινής περιλαμβάνουν δηλώσεις εκπροσώπων μεταναστευτικών οργανώσεων για την ραγδαία αύξηση της ρατσιστικής βίας. Όπως υποστηρίζει στην δεύτερη ο πρόεδρος του συλλόγου Αφγανών Ρεζά Γκολαμί:

Μετά τις εκλογές, τα πράγματα χειροτέρεψαν. Οι ξυλοδαρμοί είναι καθημερινοί. Αυτοί δεν θέλουν απλώς να τρομάξουν τον κόσμο, χτυπάνε για να σκοτώσουν, στο κεφάλι, πολλά άτομα μαζί.

Μπορείτε επίσης να δείτε το video του docupraxi.net με την μαρτυρία θύματος ρατσιστικής επίθεσης, και την ανάρτηση του aformi.gr με θέμα την συνέλευση μεταναστών και ελλήνων για την αντιμετώπιση των φασιστικών επιθέσεων στην Καλλιθέα. Επιπλέον, το ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ Εκτός των Τειχών περιλαμβάνει την αφήγηση τεσσάρων Αφγανών μεταναστών για τη ζωή τους στην Αθήνα.

fascist attacks - www.docupraxi.net από docupraxi

Διαμαρτυρία ενάντια στην ACTA: 9 Ιουνίου 2012

Janek Skarzynski/AFP/Getty Images theepochtimes.com

Αύριο είναι η νέα πανευρωπαϊκή ημέρα δράσης ενάντια στην ACTA – Εμπορική Συμφωνία κατά της Παραποίησης. Η συμφωνία αυτή πρόκειται να τεθεί τον επόμενο μήνα προς ψήφιση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο έχει την δυνατότητα να την σταματήσει. Μπορείτε να δείτε την λίστα των κινητοποιήσεων και σχετικούς συνδέσμους σε αυτόν τον χάρτη.

Μεγάλος αριθμός διεθνών οργανώσεων, όπως οι European Digital Rights (27 Ευρωπαϊκές μη κυβερνητικές οργανώσεις πολιτικών δικαιωμάτων και προστασίας της ιδιωτικής ζωής), Electronic Frontier Foundation, Free Knowledge Institute, Free Software Foundation, και Consumers International (διεθνής ομοσπονδία 220 οργανώσεων καταναλωτών σε 115 χώρες) έχουν υποστηρίξει ότι η παρούσα εκδοχή της ACTA θα περιόριζε ριζικά θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες των Ευρωπαΐων πολιτών, και ιδιαίτερα την ελευθερία της έκφρασης και το απόρρητο της επικοινωνίας. Η συμφωνία αυτή είναι επιπλέον αποτέλεσμα αδιαφανούς διαδικασίας, με χαρακτηριστικό αποτέλεσμα την παραίτηση του εισηγητή  του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Kader Arif, ο οποίος κατήγγειλε τον αποκλεισμό των  οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών και την εξαίρεση των απαιτήσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

What's wrong with ACTA week

European Digital Rights 

What is ACTA and why should you be worried about it?
Olivia Solon, Wired UK

We have every right to be furious about ACTA
Electronic Frontier Foundation

Act on ACTA now if you care about democracy and free speech 
David Meyer, The Guardian
 

Webdossier on ACTA

La Quadrature du Net

Συλλογή υπογραφών:

ACTA: The new threat to the net

Avaaz

ACTA: Time to win!

Avaaz

Just say 'No' to ACTA

Access
 

Για την ευρωπαϊκή αντίθεση στο νεοναζισμό

 

Eugen Lipkowitch Outrage à la raison, 1965 yadvashem.org

Tο παρακάτω κείμενο δεν εθελοτυφλεί απέναντι στην άνοδο του νεοναζισμού στην Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρώπης. Το φαινόμενο προσεγγίζεται ως αυτό ακριβώς που είναι: απειλή για την κοινωνία και την δημοκρατία από τον αντισημιτισμό και την ρατσιστική ιδεολογία και πρακτική της βίας κατά των μεταναστών, από τους κληρονόμους του γερμανικού ναζισμού που αιματοκύλισε την Ευρώπη.  

Και η απάντηση είναι, και πρέπει από όλους μας να είναι, ξεκάθαρη: "αρνούμαστε ότι στην Ελλάδα, ή αλλού στην Ευρώπη, οι Εβραίοι, μετανάστες, μουσουλμάνοι, Ρομά ή μαύροι μπορεί να φοβούνται για τη ζωή τους". Σε αυτή τη βάση το κείμενο απευθύνει έκκληση σε όλους τους πολίτες, τα πολιτικά κόμματα, τα συνδικάτα, την κοινωνία των πολιτών, τους διανοούμενους και τους καλλιτέχνες για την καταπολέμηση της άκρας δεξιάς. Και νομίζω πολύ σωστά: η ρητορική του μίσους και η ρατσιστική βία που την συνοδεύει στις δικές μας κοινωνίες έχει εμφανιστεί, στους δρόμους και τις πλατείες της δικής μας πόλης, και είναι δική μας ευθύνη να τοποθετηθούμε εναντίον της.

Επιπλέον, το κείμενο συνδέει με εύστοχο και ουσιαστικό τρόπο το φαινόμενο με την τρέχουσα οικονομική και κοινωνική κρίση, προβάλλοντας την ανάγκη αλλαγής του δόγματος της λιτότητας και των αντι-μεταναστευτικών πολιτικών στην Ευρώπη. Και αντίστοιχα υποστηρίζεται η επιδίωξη της δημοκρατίας, της κοινωνικής προόδου και της ισότητας, ιδιαίτερα ως προς όσους αποτελούν στόχο φυλετικής και κοινωνικής βίας, όπως άλλωστε αρμόζει στην Ευρώπη της κοινής συνύπαρξης που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπια του ναζισμού και της μνήμης του Ολοκαυτώματος.

Το κείμενο υπογράφεται από  τον Benjamin Abtan, πρόεδρο την οργάνωσης European Grassroots Antiracist Movement, τον βραβευμένο με Νόμπελ λογοτεχνίας Dario Fo, τον στρατηγό υπεράσπισης του πολιορκημένου Sarajevo Jovan Divjak, την Svetlana Gannushkina, επικεφαλής της ρωσικής οργάνωσης Memorial, τον κοινωνιολόγο Anthony Giddens, τον σκηνοθέτη Amos Gitai, τους Béate και Serge Klarsfeld, επικεφαλής της οργάνωσης Fils et filles de déportés juifs de France, τον πρώην υπουργό Εξωτερικών της Γαλλίας Bernard Kouchner, τον φιλόσοφο Bernard-Henri Lévy, τον ιστορικό και πρώην μέλος της "Αλληλεγύης" Adam Michnik, την συγγραφέα Amélie Nothomb, τον Dominique Sopo, πρόεδρο της οργάνωσης SOS Racisme, τον φωτογράφο Oliviero Toscani, τον βραβευμένο με Νόμπελ Ειρήνης Elie Wiesel, και τον συγγραφέα A. B. Yehoshua. Δημοσιεύτηκε στην γαλλική εφημερίδα Le Monde και στην βρετανική The Guardian, και παρατίθεται στην ιστοσελίδα "Είμαστε όλοι Έλληνες Εβραίοι!" με αντικείμενο την συλλογή υπογραφών. Παραθέτω παρακάτω την ελληνική μετάφραση από την εφημερίδα Τα Νέα.

Η Χρυσή Αυγή - με το έμβλημα της εμπνευσμένο από την σβάστικα - έχει ως σημεία αναφοράς της την αντισημιτική και ρατσιστική ιδεολογία της βίας κατά των μεταναστών, των απειλών κατά δημοσιογράφων και είναι κληρονόμος της ιδεολογίας του γερμανικού ναζισμού που οδήγησε την Ευρώπη και τον κόσμο στο χάος και την αιματοχυσία. 

Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που βιώνει την αναβίωση της ναζιστικής ιδεολογίας. Στη Λετονία, φέτος, για πρώτη φορά, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας υποστήριξε την ετήσια παρέλαση των βετεράνων Waffen SS, παρά την έντονη κριτική που προκάλεσε. Στην Αυστρία, το ακροδεξιό κόμμα FPO έρχεται πρώτο στις δημοσκοπήσεις για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Στην Ουγγαρία, η Ουγγρική Φρουρά- απόγονος της πολιτοφυλακής του κόμματος των τοξοϊδών σταυρών που άλλοτε οργάνωσε τον αφανισμό των Εβραίων και των Τσιγγάνων, σήμερα τρομοκρατεί εβραϊκούς πληθυσμούς και προκαλεί βίαιες και θανατηφόρες επιθέσεις εναντίων των Ρομά.

 

Η αναβίωση αυτή έγινε δυνατή με τη συστηματική επίθεση από τα ακροδεξιά κόμματα της ιδέας της συλλογικότητας, στρατηγική που υιοθετήθηκε κατά το πρότυπο του "Κόμματος για την Ελευθερία" του Γκερτ Βίλντερ στις αρχές της δεκαετίας του 2000 στην Ολλανδία. Ο πυρήνας αυτής της στρατηγικής είναι να κρύψει τη ρητορική για τις ανισότητες των φυλών πίσω από την πολιτιστική μάσκα της ‘καταπολέμησης του εξισλαμισμού της Ευρώπης'.

 

Η οικονομική και κοινωνική κρίση ευνοεί την αναζήτηση αποδιοπομπαίων τράγων και το φόβο της πτώσης της Γηραιάς Ηπείρου, και σ'αυτό το πλαίσιο η στρατηγική έχει αποδειχθεί ανησυχητικά αποτελεσματική. Επίσης, οδήγησε στην απενοχοποίηση των ακροδεξιών κομμάτων και τους επέτρεψε να γίνουν μέλη κυβερνητικών συνασπισμών, συνεισφέροντας στην καλλιέργεια της αντίληψης ότι τα αντισημιτικά και ρατσιστικά σχόλια είναι κοινότοπα μέσα στην Ευρώπη. Τώρα αυτή η ακροδεξιά, όπως η Χρυσή Αυγή, μπορεί στο εξής, με εκλογική επιτυχία, να έχει ένα ανοιχτό βήμα στη ρητορική του μίσους. 

 

Αντιμέτωποι με αυτή την τρομακτική κατάσταση που εκφράζεται άλλωστε και από την εκλογή των Νεοναζί βουλευτών στο ελληνικό κοινοβούλιο - επιβεβαιώνουμε την αλληλεγγύη μας: "Είμαστε όλοι Έλληνες Εβραίοι!". Αρνούμαστε ότι στην Ελλάδα, ή αλλού στην Ευρώπη, οι Εβραίοι, μετανάστες, μουσουλμάνοι, Ρομά ή μαύροι μπορεί να φοβούνται για τη ζωή τους, για αυτό που είναι. 

Καλούμε όλους τους πολίτες, τα πολιτικά κόμματα, τα συνδικάτα, την κοινωνία των πολιτών, τους διανοούμενους και τους καλλιτέχνες για την καταπολέμηση της άκρας δεξιάς, δίνοντας ζωή στο ευρωπαϊκό όνειρο.  Το ευρωπαϊκό αυτό όνειρο για το οποίο δεσμευόμαστε, πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι χτίστηκε πάνω στα ερείπια του ναζισμού και της μνήμης του Ολοκαυτώματος. Είναι το όνειρό μας μια ηπείρου απαλλαγμένης από το ρατσισμό και τον αντισημιτισμό. Πρόκειται για το σχέδιο μιας κοινωνίας χτισμένης στην κοινή συμβίωση, πέρα από τα εθνικά σύνορα.

 

Αλλά για να ενσαρκωθεί εκ νέου αυτό το όνειρο είναι επείγον να τεθεί τέρμα σε δύο δόγματα. Πρώτον, το δόγμα της λιτότητας, το οποίο είναι υπεύθυνο για τρομερές κοινωνικές τραγωδίες, δημιουργώντας τις συνθήκες που εξηγούν την επιτυχία των λαϊκίστικων κομμάτων και το οποίο παγιδεύει το μέλλον της ευρωπαϊκής νεολαίας στην αποπληρωμή του χρέους, σαν να πρέπει να θυσιαστούν ολόκληρες γενιές στο βωμό της αέναης λιτότητας.

 

Δεύτερον, πρέπει να αντικρουστεί το δόγμα του "ευρωπαϊκού φρουρίου", που ευνοεί την εξάπλωση της αντιμεταναστευτικής ρητορικής και κλείνει τα σύνορα της Ευρώπης, τη στιγμή που η Ευρώπη έχει ανάγκη τη μετανάστευση για να διατηρήσει το θεμελιώδες στοιχείο της ευρωπαϊκής ταυτότητας: το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας.

 

Είναι πλέον σημαντικό για τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα να ανανεώσουν την επιδίωξη για τη δημοκρατία, την κοινωνική πρόοδο και την προώθηση της ισότητας ανάμεσα στα άτομα και ως προς τους πολίτες που - ακόμη περισσότερο σε περιόδους κρίσης - είναι ο στόχος της φυλετικής και κοινωνικής βίας.

Εάν και η έννοια της Ευρώπης έχει συχνά επικριθεί, πιστεύουμε ακράδαντα ότι πρέπει να εργαστούμε προς μια ισχυρότερη Ευρώπη, πιο γρήγορα, πιο δυναμικά και να δώσουμε πνοή στο ευρωπαϊκό όνειρο. Εάν δεν είμαστε σε θέση να ενσαρκώσουμε το ευρωπαϊκό όραμα, είμαστε καταδικασμένοι στον ίδιο εφιάλτη, στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη. 

My Kind of People: Garbage

Eπτά ολόκληρα χρόνια ύστερα από το "Bleed Like Me" του 2005, οι Garbage επιστρέφουν με το δίσκο "Νot Your Kind of People" εν έτει 2012. Σαν να μην πέρασε μια μέρα.... Οι Garbage  μεσουράνησαν στα 90's με διαμάντια όπως τα ''Only Happy When It Rains'', '' Queer'', ''I Think I'm Paranoid'' και πολλά άλλα με εντόνως κολλητικά riffs, κυνικούς στίχους, παιχνίδι με την εικόνα, όλα τα στοιχεία για τα οποία τους λατρέψαμε.

πηγή

Τώρα με το νέο τους πόνημα επιστρέφουν δριμύτεροι διεκδικώντας μια θέση στο σημερινό μουσικό γίγνεσθαι. Και δικαιωματικά την αξίζουν. Ο ήχος που τόσο αγαπήσαμε είναι εδώ, ολόφρεσκος όμως και με την frontwoman της μπάντας  Shirley Manson πιο ανανεωμένη από ποτέ. Η ωμή αλλά ταυτόχρονα τόσο γλυκιά και ζεστή χροιά της πάντα μου άρεσε και σε συνδυασμό με το παρουσιαστικό και το στυλ της που ποτέ δε δίσταζε να αλλάξει φτάνοντας πολλές φορές σε extreme πειραματισμούς, κατατάσσουν τη Shirley ως μια από τις σημαντικότερες rock frontwomen του σήμερα. Ποιος μπορεί να πιστέψει ότι αυτή η γυναίκα είναι 45(?!?!?!) χρονών;

To πρώτο single από το "Νot Your Kind of People" είναι το ''Blood for Puppies'' που έχω ήδη λατρέψει. Μαζί με ένα καταπληκτικής αισθητικής βίντεο που το συνοδεύει.... Δυναμώστε...

To lift the sun,
I've been sitting here all night long
Rolling rock, over Buddah with the longhorn
Got a hole, rip a pocket off my uniform
With the black watch boys
Get your heads down
Oooh
Duty calls, but it's way too late
I'm too far gone
Waiting for God, oh hell
With my pants down
Crack the stash
Then be quiet in the midday sun
I miss my dog, and I miss my freedom
Ooh ooh oohh

I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right
I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right

I hate the things I think about you
When I'm all alone
I know you're tough
But I've been gone
For so long
Play the memories of you
Inside my head
So all these pictures of us
Burn and radiate
Watch the clouds, and I'm falling
Falling through the cracks
Head beats
And my heart is pounding fast
Off the ground
Into the starry dark, into your arms
I'm falling
Ooh ooh oohh

I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right
I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right

I pray my body's right
I've got to stay alive
I've gotta take a chance and keep on moving
Keep on moving

I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right
I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right

I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right
I don't know why they are calling on the radio
They know I'm here just out of sight
I don't know why they are calling on the radio
It's by my side, and I know I'm right

Bruce Springsteen και Tom Morello: το φάντασμα του Tom Joad επιστρέφει

Wikipedia

Ο Tom Joad αποτελεί χαρακτήρα με κομβική σημασία στο κλασσικό έργο του John Steinbeck Τα Σταφύλια της Οργής. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1939, και διαδραματίζεται στην περίοδο της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του 30 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εστιάζει σε μια οικογένεια αγροτών που έχοντας καταστραφεί οικονομικά και χάσει τη φάρμα τους μεταναστεύουν από την Οκλαχόμα στην Καλιφόρνια, όπου αντιμετωπίζουν συνθήκες οικονομικής εκμετάλλευσης ως εργάτες. Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα και πλέον δημοφιλή μυθιστορήματα του 20ου αιώνα, αλλά και για χαρακτηριστική περίπτωση υλοποίησης του επιχειρήματος που πρόβαλλε ο συγγραφέας του όταν του απονεμήθηκε το βραβείο Nobel το 1962. 

Ο John Steinbeck είχε ισχυριστεί κατά την ομιλία αποδοχής του βραβείου Nobel λογοτεχνίας στην Στοκχόλμη ότι στους συγγραφείς έχει ανατεθεί η έκφραση της δυνατότητας των ανθρώπων να επιδεικνύουν μεγαλείο καρδιάς και πνεύματος, όπως είναι "το θάρρος σε συνθήκες ήττας, το κουράγιο, η συμπόνοια, και η αγάπη," υποστηρίζοντας πως αυτά τα χαρακτηριστικά αποτελούν φωτεινές σημαίες ελπίδας ενάντια στην αδυναμία και την απόγνωση. Τα Σταφύλια της Οργής υπήρξαν συνεκτική πολιτισμική αναφορά ενάντια στην κοινωνική ανισότητα· προς το τέλος του βιβλίου, ο Tom Joad θα αναγκαστεί να εγκατελείψει την οικογένεια του προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψη, όπως όμως ισχυρίζεται σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα, θα βρίσκεται πλέον οπουδήποτε οι άνθρωποι αγωνίζονται ενάντια σε συνθήκες εξαθλίωσης και καταπίεσης.

brucespringsteen.net

Ο Bruce Springsteen, για τον οποίο έχει γράψει η black symphony εδώ, αναφέρθηκε σε αυτό το βιβλίο και την παραπάνω θέση του Tom Joad στο κομμάτι The Ghost of Tom Joad, το οποίο περιλαμβάνεται στο ομώνυμο album που κυκλοφόρησε το 1995. Το album αυτό προβάλλει μια πολιτικά εύστοχη κριτική των κοινωνικών ανισοτήτων στην τρέχουσα περίοδο, και περιλαμβάνει αναφορές στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες από το Μεξικό στην προσπάθεια τους να αποκτήσουν ένα καλύτερο μέλλον στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το κομμάτι The Ghost of Tom Joad διασκευάστηκε επίσης από τους Rage Against the Machine το 1997 και κυκλοφόρησε ως single, με εξώφυλλο το έργο Police Riot του Eric Drooker.

 Wikipedia

Υπάρχουν πολλές και αρκετά διαφορετικές live εκτελέσεις του συγκεκριμενου κομματιού από τον Bruce Springsteen και την E Street Band. Σε τρεις από αυτές συμμετείχε ως προσκεκλημένος ο κιθαρίστας των Rage Against the Machine Tom Morello, ο οποίος έχει επίσης εκφράσει την folk πλευρά του με το συγκρότημα The Nightwatchman. Σε μια τέτοια περίπτωση, κατά την επετειακή συναυλία για τα εικοσιπέντε χρόνια του Rock and Roll Hall of Fame στο Madison Square Garden το 2009, ο Bruce Springsteen προλόγισε μια ιδιαίτερα δυνατή εκτέλεση του The Ghost of Tom Joad συνδέοντας το κομμάτι με την τρέχουσα οικονομική κρίση.  

Ο Bruce Springsteen παρέπεμψε επίσης στην μακρά παράδοση μουσικών που ενδιαφέρονταν για όσα συνέβαιναν στον κόσμο γύρω τους και τα έκφρασαν με το έργο τους. Όπως χαρακτηριστικά είπε αναφερόμενος σε ένα θρύλο της folk μουσικής, "αν ο Woody Guthrie ζούσε σήμερα, θα είχε για πολλά να γράψει." Και πράγματι θα είχε· την δεκαετία του 30, ο Woody Guthrie είχε κάνει το ταξίδι από την Οκλαχόμα στην Καλιφόρνια που αναπαρίσταται στα Σταφύλια της Οργής, και αργότερα έγραψε το κομμάτι Tom Joad. Και από αυτή την άποψη, τόσο ο χαρακτήρας όσο και το βιβλίο είναι παραδειγματικά της σημασίας που έχει η σύνδεση μεταξύ πολιτικής και πολιτισμικής παραγωγής  μέχρι σήμερα.

Men walkin' 'long the railroad tracks
Goin' someplace there's no goin' back
Highway patrol choppers comin' up over the ridge
Hot soup on a campfire under the bridge
Shelter line stretchin' round the corner
Welcome to the new world order
Families sleepin' in their cars in the southwest
No home no job no peace no rest

 The highway is alive tonight

But nobody's kiddin' nobody about where it goes

I'm sittin' down here in the campfire light

Searchin' for the ghost of Tom Joad

He pulls prayer book out of his sleeping bag

Preacher lights up a butt and takes a drag

Waitin' for when the last shall be first and the first shall be last

In a cardboard box 'neath the underpass

Got a one-way ticket to the promised land

You got a hole in your belly and gun in your hand

Sleeping on a pillow of solid rock

Bathin' in the city aqueduct

The highway is alive tonight

But where it's headed everybody knows

I'm sittin' down here in the campfire light

Waitin' on the ghost of Tom Joad

Now Tom said "Mom, wherever there's a cop beatin' a guy

Wherever a hungry newborn baby cries

Where there's a fight 'gainst the blood and hatred in the air

Look for me Mom I'll be there

Wherever there's somebody fightin' for a place to stand

Or decent job or a helpin' hand

Wherever somebody's strugglin' to be free

Look in their eyes Mom you'll see me."

The highway is alive tonight

But nobody's kiddin' nobody about where it goes

I'm sittin' downhere in the campfire light

With the ghost of old Tom Joad

brucespringsteen.net

Ένας διαφορετικός ήλιος

Michael Chow, AP Photo/The Arizona Republic  photos.oregonlive.com

Εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει πως η εξαιρετική αυτή φωτογραφία του Michael Chow απεικονίζει το φεγγάρι· πρόκειται όμως για τον ήλιο κατά την διάρκεια της έκλειψης του στις 20 Μαΐου 2012. Περνώντας μεταξύ ήλιου και γης, το φεγγάρι επισκιάζει την εικόνα του πρώτου όπως φαίνεται από τη δεύτερη. Η συγκεκριμένη μορφή έκλειψης ωστόσο ονομάζεται δακτυλιοειδής γιατί η φαινομενική διάμετρος του φεγγαριού είναι μικρότερη από εκείνη του ήλιου, με αποτέλεσμα αυτός να μοιάζει βαθμιαία με δακτυλίδι. Αν και προφανώς είναι ένα εντυπωσιακό γεγονός, οφείλω να πω ότι εντυπωσιάστηκα  περισότερο από τις φωτογραφίες αυτές καθεαυτές. Η δουλειά του Nick James και της Cathleen Allison προσφέρει χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Nick James britastro.org 

Cathleen Allison/AP Photo photos.oregonlive.com

Κατά τη διάρκεια μιας έκλειψης φαντάζομαι ότι τα βλέμματα όλων είναι προσηλωμένα στον ουρανό, κατά τρόπο αναπόφευκτο, και μάλλον προβλέψιμο. Και αυτός είναι ο λόγος που βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα την επιλογή απεικόνισης του κόσμου υπό το μοναδικό φως μιας τέτοιας έκλειψης, όπως στην φωτογραφία του ποταμού Huangpu στην Σανγκάη και του λιμανιού Victoria στο Χονγκ Κονγκ, από τους Aly Song και Bobby Yip αντίστοιχα.

Aly Song/Reuters  newsfeed.time.com

Bobby Yip/Reuters  darkroom.baltimoresun.com

Η δακτυλιοειδής φάση της έκλειψης στις 20 Μαΐου ήταν ορατή από τις ακτές της Κίνας, την βόρεια Ταϊβάν, τη νότια Ιαπωνία, και το δυτικό τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτού του είδους η έκλειψη ονομάζεται επίσης 'δαχτυλίδι της φωτιάς', χαρακτηριστικό που υποδηλώνεται στη δουλειά των φωτογράφων Katsuro Okazawa και Albert Cesare.

Katsuro Okazawa/Aflo/Zuma Press  newsfeed.time.com

Albert Cesare AP Photo/Odessa American photographyblog.dallasnews.com

Για τον Niko Ago – και ένα δέντρο που δεν πρέπει να αφήσουμε να χαθεί

flickr

'Μετανάστης', ονομάζεται αυτό το έργο της Luba Lukova, μιας από τις σημαντικότερες σύγχρονες εικαστικούς. Μετανάστρια και η ίδια, από τη Βουλγαρία στη Νέα Υόρκη.

Αυτό το έργο μου θύμισε η περίπτωση του Niko Ago. Γιατί αυτό το μπόλιασμα, δηλαδή τη ζωή, τα κλαδιά που γεννιούνται ξανά και γεμίζουν φύλλα, τα χρειαζόμαστε. Αυτά χρειαζόμαστε, και όχι ένα δέντρο κομμένο και ξερό. 

Μετανάστης και ο Niko Ago, από την Αλβανία. Πάνω από είκοσι χρόνια ζει και εργάζεται στην Ελλάδα, είναι γνωστός πλέον δημοσιογράφος και εκλεγμένο μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, και μεγαλώνει εδώ τις δύο του κόρες.

Και τώρα απελαύνεται. Μεταφέρω αυτούσιο το κείμενο από το ιστολόγιο του:

Συμπλήρωσα 20 χρόνια στην Ελλάδα και μπήκα αισίως στον εικοστό πρώτο. Από τότε που ήρθα, εργάστηκα σε διάφορες δουλειές. Μετά από πολύ κόπο και κυρίως πολύ διάβασμα, έμαθα την ελληνική γλώσσα κι έκανα το όνειρό μου πραγματικότητα, που ήταν η δημοσιογραφία. Σήμερα είμαι δημοσιογράφος στα ελληνικά ΜΜΕ. Σε πιο βαθμό καταφέρνω να κάνω καλή δημοσιογραφία, το κρίνουν αυτοί που διαβάζουν αυτά που γράφει η ταπεινότητά μου. Μεγαλώνω δυο κόρες που σήμερα είναι 18,5 και 17,5 ετών. Η μεγάλη μου κόρη ήρθε στην Ελλάδα 5 μηνών, η μικρή γεννήθηκε στην Ελλάδα και δεν γνώρισε άλλη χώρα για πατρίδα της.

Προσέφερα λίγα ή πολλά δεν το ξέρω, το μόνο σίγουρο είναι ότι δούλεψα και δουλεύω τίμια. Ποτέ και για κανένα λόγο, δεν απασχόλησα τις Αρχές της χώρας. Αφοσιώθηκα στο επάγγελμά μου αλλά και στην προσφορά υπέρ των δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Είμαι μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αυτά με εκφράζουν, αυτά κάνω. Στην άνοδο της Χρ. Αυγής, την είσοδό της στη Βουλή και τις απειλές που δέχομαι για τη ζωή μου, ήρθε να προστεθεί ένα άλλο γεγονός, εξίσου άσχημο. Αν για το πρώτο κομμάτι ανησυχούμε πολλοί, το σίγουρο είναι ότι το δεύτερο με πονά εξίσου προσωπικά.

Χθες, 17 Μαΐου 2012, το ελληνικό κράτος, με ειδοποίησε ότι εντός 30 ημερών, πρέπει να εγκαταλείψω την Ελληνική Επικράτεια, επειδή το έτος 2007-2008, περίοδο την οποία είχα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας, δεν μπόρεσα να συγκεντρώσω τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων για να ανανεώσω την άδεια παραμονής μου. Στην ίδια μοίρα με μένα, βρίσκονται και πολλοί άλλοι μετανάστες. Άνθρωποι που έχουν συνδέσει τη ζωή τους με τη χώρα αυτή, που έφτιαξαν τις οικογένειές τους εδώ, που τα παιδιά τους γεννήθηκαν, φοίτησαν και μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Οι καιροί είναι πολύ δύσκολοι για όλους και για μερικούς, τέτοια ζητήματα είναι “πολυτέλεια”. Πράγματι, έτσι είναι. Για μερικούς άλλους όμως, είναι θέμα ύπαρξης και αξιοπρέπειας.

Ακόμα και να μην μπορέσω να κερδίσω την παραμονή μου δικαστικά – τη στιγμή που σφοδρή μου επιθυμία είναι να αποκτήσω την ελληνική υπηκοότητα και να συνεχίσω να προσφέρω σε αυτό τον τόπο – θα παραμείνω το ίδιο φιλέλληνας, ακόμα και στην άκρη της γης να καταλήξω. Ωστόσο, το θέμα αυτό ας χρησιμεύσει σε όλους μας για να δούμε επιτέλους πως τα στραβά που μας συμβαίνουν, πολλές φορές τα προκαλούμε εμείς οι ίδιοι. Είχα γράψει κάποτε ένα κείμενο με τίτλο “Σου χρωστάω ένα ευχαριστώ, Ελλάδα”, το ίδιο μπορώ να επαναλάβω και σήμερα αλλά τούτη τη φορά, γεμάτος πίκρα: Σ’ευχαριστώ Ελλάδα!

Η διαταγή απέλασης του Niko Ago έχει προκαλέσει παρεμβάσεις από την θεματική ομάδα για τα ανθρώπινα δικαιώματα των Οικολόγων Πράσινων, την επιτροπή δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ, τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, ενώ χθες παρενέβει και το διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ. Δείτε επίσης την σχετική ανάρτηση του Βασίλη Σωτηρόπουλου στο ιστολόγιο E-Lawyer. Όπως αναφέρει ο Niko Ago στον ραδιοσταθμό Αθήνα 9.84 οι συνέπειες της διαταγής απέλασης είναι διαλυτικές για τον ίδιο και την οικογένεια του τόσο άμεσα όσο και μακροπρόθεσμα:

«Μετράμε αντίστροφα 26 ημέρες. Έχω καταθέσει αίτηση αναίρεσης της απόφασης, ωστόσο η περιπέτειά μoυ τώρα ξεκινάει καθώς για να εκδικαστεί η υπόθεση χρειάζονται 4-5 χρόνια. Μέχρι τότε μένω όμηρος στην Ελλάδα, δεν θα μπορώ να ασκήσω πλήρως το επάγγελμά μου καθώς δεν θα μπορώ να βγω στο εξωτερικό, δεν θα μπορώ να καταθέσω δικαιολογητικά για υπηκόοτητα και παράλληλα τιμωρούνται και τα παιδιά μου», δήλωσε ο Niko Ago μιλώντας στην εκπομπή «Εννέα με Δέκα» με τον Τάκη Καμπύλη.

Όπως είπε, η νομοθεσία για έκδοση υπηκοότητας προβλέπει ότι και οι δύο γονείς θα πρέπει να έχουν άδεια παραμονής σε ισχύ και αυτό δεν θα υπάρχει. «Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να βγουν στην αγορά εργασίας και να βρούν ένσημα. Εάν δεν βρουν θα είναι μετά από ένα χρόνο απελάσιμα», πρόσθεσε.

Είναι τιμητικό, και ταυτόχρονα αναγκαίο, για την δημόσια σφαίρα στην Ελλάδα να περιλαμβάνει το λόγο αξιόλογων ανθρώπων και επαγγελματιών όπως ο Niko Ago. Και όπως εύστοχα αναφέρει στο κείμενο του, αλλά και επανέλαβε στην παραπάνω συνέντευξη, το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και πολλοί άλλοι μετανάστες που η ζωή και οι οικογένειες τους βρίσκονται στην Ελλάδα: «Εγώ έχω φωνή γιατί είμαι δημοσιογράφος. Την ίδια ώρα που εγώ, όμως, λέω αυτό στον Αθήνα 9.84, πολλοί σαν κι εμένα ετοιμάζουν τα μπαγκάζια τους ή είναι ήδη στα σύνορα».

Η περίπτωση του μπορεί να μην είναι η μόνη, αλλά είναι χαρακτηριστική της ανάγκης εξορθολογισμού των κριτηρίων που συνδέονται με τις άδειες παραμονής, αλλά και της ευρύτερης ανάγκης προσδιορισμού της πολιτικής νομιμοποίησης των μεταναστών υπό όρους κράτους δικαίου και σεβασμού των δικαιωμάτων τους. Δικαιώματα που είναι αυτονόητα, αλλά στην Ελλάδα δυστυχώς παραμένουν ζητούμενα. Και όσο περισσότερο παραμένουν ζητούμενα, τόσο πιο συχνά θα μένει το δεντρο κομμένο και ξερό.

Ελπίζω να μην αφήσουμε να συμβεί αυτό.