Τρίτη 18 Οκτωβρίου 2011

Love me like a river does


Love me like a river does
’Cross the sea
Love me like a river does
Endlessly
Love me like a river does
Baby don’t rush, you’re no waterfall
Love me, that is all

Love me like a roaring sea
Swirls about
Love me like a roaring sea
Wash me out
Love me like a roaring sea
Baby don’t rush, you’re no waterfall
Love me, that is all

Love me like the earth itself
Spins around
Love me like the earth itself
Sky above, below the ground
Love me like the earth itself
Baby don’t rush, you’re no waterfall
Love me, that is all


Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2011

Pop Art & πολιτική: Richard Hamilton, 1922-2011

Photograph: John Reardon/The Guardian

I’ve never felt that I wanted to repeat something, because there’s an excitement in inventing things. Being creative is really a desire for this experience of finding something new. So it’s that newness that I’ve always looked for.
Transcript of the John Tusa Interview with Richard Hamilton, BBC Radio 3

Ο Richard Hamilton, καλλιτέχνης κομβικής σημασίας για την ανάπτυξη της σύγχρονης τέχνης, απεβίωσε στις 13 Σεπτεμβρίου. Στον επικήδειο που έγραψε ο William Grimes στους The New York Times αποκαλείται πρωτοπόρα μορφή της Pop Art, ενώ στον The Guardian ο Jonathan Jones τον θεωρεί ως τον βρετανό καλλιτέχνη με την μεγαλύτερη επιρροή στον 20ο αιώνα Ίσως το πιο γνωστό έργο του Richard Hamilton από αυτή την άποψη είναι η διαπραγμάτευση της καταναλωτικής κουλτούρας στο Just what is it that makes today’s homes so different, so appealing? Πρόκειται για κολάζ που δημιουργήθηκε για την αφίσα και τον κατάλογο της εμβληματικής έκθεσης This is Tomorrow του 1956, και θεωρείται ως ένα από τα πρώτα και πλέον επιδραστικά έργα της Pop Art.


Όπως έχει υποστηρίξει ο Lawrence Alloway, ο Richard Hamilton ήταν ο μόνος βρετανός καλλιτέχνης που χρησιμοποίησε την Pop Art για πολιτικούς, αλλά και σατυρικούς σκοπούς (Lucy R. Lippard with contributions by Lawrence Alloway, Nicolas Calas, and Nancy Marmer, Pop Art, Oxford University Press, 1985). Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το έργο Hugh Gaitskell as a Famous Monster of Filmland του 1964, το οποίο  αποτελεί σύνθεση φωτογραφίας του Hugh Gaitskell, ηγέτη των Εργατικών που αρνήθηκε να υποστηρίξει τον πυρηνικό αφοπλισμό, με την εικόνα του  Claude Rains στην ταινία του 1943 Phantom of the OperaΗ τέχνη του Richard Hamilton εξακολούθησε να θίγει πολιτικά θέματα που κυμαίνονταν από τους πυροβολισμούς κατά φοιτητών στο Kent State University το 1970 ως τον πόλεμο στο Ιράκ το 2003. Τα πολιτικά αυτά έργα αποτέλεσαν αντικείμενο της έκθεσης Richard Hamilton: Modern Morals Matter στην Serpantine Gallery το 2010.

Η εγκατάσταση του 1983-84 Treatment Room είναι ενδεικτική του περιεχομένου της έκθεσης: η μορφή ενός νοσοκομειακού κρεβατιού, που υποδηλώνουν τα οικεία στοιχεία του μαξιλαριού και της κουβέρτας, εμφανίζεται υποταγμένη σε μια απρόσωπη και  αυστηρή δομή που χαρακτηρίζεται από την χρήση του μετάλλου και την ενσωμάτωση της τηλεοπτικής οθόνης που προβάλει ομιλία της Margaret Thatcher. Το έργο ερμηνεύει αποτελεσματικά την έννοια του Θατσερισμού εντός ενός πλαισίου θεσμικής εξουσίας, τάξης, και ελέγχου. Και από αυτή την άποψη το Treatment Room είναι παραδειγματικό της σχέσης πολιτικής και αισθητικής, αλλά και της εφαρμογής διαφορετικών μέσων στο έργο του Richard Hamilton.

Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2011

Το ορφανό δελφίνι

Μικρή συμβολή στην Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων ή ίσως όχι και τόσο μικρή. Σύμφωνα με τον ιστότοπο global animal, αυτό το δελφίνι βρέθηκε πέρσι κοντά στο Montevideo, την πρωτεύουσα της Ουρουγουάης. Ήταν ένα μωρό δέκα ημερών που έφερε πληγές από αλιευτικό δίχτυ, ενώ παράλληλα η μητέρα του δεν διακρινόταν πουθενά. Το είδος αυτού του δελφινιού ονομάζεται Franciscan, γνωστό και ως La Plata River. Στις παρακάτω φωτογραφίες απολαμβάνει την φροντίδα του Richard Tesore, επικεφαλή της μη κυβερνητικής οργάνωσης S.O.S. Rescate de Fauna Marina, στο καταφύγιο της Punta Colorada, ανατολικά του Montevideo.

Φωτογραφία: Miguel Rojo/AFP/Getty Images     global animal

Φωτογραφία: Andres Stapff/Reuters      global animal

Το δελφίνι αυτό δυστυχώς δεν τα κατάφερε. Ήταν ένα από τα πολλά δελφίνια που τραυματίζονται ή σκοτώνονται από αλιευτικά δίχτυα ή/και ψαράδες σε καθημερινή βάση. Ένα από τα πολλά ζώα που  αποτελούν αντικείμενο κακομεταχείρησης, εκμετάλλευσης, εγκλεισμού, βασανισμού, και δολοφονίας, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και σε καθημερινή βάση. Άθληση και διασκέδαση για ανθρώπους, εργαστηριακά πειράματα, η βιομηχανία ένδυσης, και ιδιαίτερα γούνας, η βιομηχανία ζωικών προϊόντων, η βιομηχανία κρέατος η λίστα είναι ατελείωτη, βάναυση, τρομακτική. 

Τουλάχιστον όμως ήταν ένα δελφίνι που προσπαθήσαμε να σώσουμε, και όχι να σκοτώσουμε – φανταστείτε πως θα ήταν αν ο καθένας και η καθεμία από εμάς προσπαθούσε να σώσει ένα ζώο.  Και όχι, δεν χρειάζεται όλοι να βρεθούμε σε αυτή την πισίνα κρατώντας ένα τέτοιο χαριτωμένο μικρό δελφίνι. Μπορούμε κάλλιστα να αρχίσουμε  από το φαγητό που τρώμε γιατί τα ζώα που βασανίζονται και δολοφονούνται για αυτό δεν είναι διαφορετικά.

Είναι και εκείνα το ίδιο χαριτωμένα με ένα μικρό δελφίνι. Και αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι τόσο εκείνα όσο και αυτό, αλλά και όλα τα ζώα, έχουν τα ίδια δικαιώματα.

Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011

4 Οκτωβρίου: Παγκόσμια ημέρα των ζώων

(πηγή: www.photobucket.com)

  Η 4η Οκτωβρίου έχει οριστεί ως η Παγκόσμια Ημέρα των  Ζώων. Στα Ζώα αυτά περιλαμβάνονται όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου. Το 1978 στο Παρίσι διατυπώθηκε η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Ζώων από τη Διεθνή Ένωση Δικαιωμάτων των Ζώων, η οποία και παρατίθεται εδώ:



 Άρθρo Πρώτo
Όλα τα ζώα γεννιούνται με ίσα δικαιώματα στη ζωή και στη δυνατότητα ύπαρξης.

Άρθρο Δεύτερο
1. Ο άνθρωπος οφείλει να σέβεται τη ζωή κάθε ζώου.
2. Ο άνθρωπος ανήκει στο ζωικό βασίλειο και δεν μπορεί να εξοντώνει ή να εκμεταλλεύεται τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου. Αντίθετα, οφείλει να χρησιμοποιεί τις γνώσεις για το καλό των ζώων.
3. Κάθε ζώο δικαιούται φροντίδας, προσοχής και προστασίας από τον άνθρωπο.

Άρθρο Τρίτο
1. Κανένα ζώο δεν πρέπει να υποβάλλεται σε κακομεταχείριση ή απάνθρωπη συμπεριφορά.
2. Αν η θανάτωση ενός ζώου θεωρηθεί υποχρεωτική πρέπει να γίνει στιγμιαία, ανώδυνα και χωρίς καμιά πρόκληση αγωνίας του ζώου.

Άρθρο Τέταρτο
1. Κάθε ζώο δικαιούται να ζήσει στο φυσικό του χώρο (γη, θάλασσα, αέρας) και να αναπαράγεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους.
2. Η στέρηση ελευθερίας του ζώου ακόμη κι αν γίνεται για μορφωτικούς σκοπούς είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη δικαιωμάτων αυτού.

Άρθρο Πέμπτο
1. Κάθε ζώο που από παράδοση θεωρείται κατοικίδιο δικαιούται να ζήσει με το ρυθμό και τις συνθήκες ζωής και ελευθερίας που αντιστοιχούν στο είδος του.
2. Η διαφοροποίηση αυτών των συνθηκών από τον άνθρωπο έχει σκοπούς κερδοσκοπικούς και είναι αντίθετη προς τη διακήρυξη.

Άρθρο Έκτο
1. Κάθε ζώο που αποτελεί σύντροφο του ανθρώπου έχει δικαίωμα διάρκειας ζωής ανάλογης με τη φυσική του μακροβιότητα.
2. Η εγκατάλειψη ενός ζώου θεωρείται πράξη απάνθρωπη και εξευτελιστική.

Άρθρο Έβδομο
Αναφορικά με τα ζώα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον άνθρωπο, η διάρκεια και η ένταση δουλειάς πρέπει να είναι σε λογικά πλαίσια, η διατροφή τους ικανοποιητική και η ανάπαυσή τους υποχρεωτική.

Άρθρο Όγδοο
1. Οποιοσδήποτε πειραματισμός πάνω στα ζώα, ιατρικός, επιστημονικός, κλπ. αντιτίθεται προς τα δικαιώματα των ζώων, εφόσον προκαλεί πόνο σωματικό ή ψυχικό.
2. Πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του πειραματισμού πάνω στα ζώα από άλλες υπάρχουσες τεχνικές.

Άρθρο Ένατο
Τα ζώα που εκτρέφονται για τη διατροφή του ανθρώπου πρέπει να στεγάζονται, να τρέφονται, να μετακινούνται και να θανατώνονται χωρίς πρόκληση πόνου και αγωνίας.

Άρθρο Δέκατο
1. Απαγορεύεται η εκμετάλλευση των ζώων για τη διασκέδαση των ανθρώπων.
2. Η έκθεση ζώου και τα θεάματα που χρησιμοποιούν ζώα αποτελούν καταστρατήγηση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού προς τη ζωή του ζώου.

Άρθρο Ενδέκατο
Κάθε πράξη που χωρίς λόγο προκαλεί θάνατο ζώου είναι βιοκτονία, είναι έγκλημα απέναντι στη ζωή.

Άρθρο Δωδέκατο
1. Κάθε πράξη που προκαλεί θάνατο μεγάλου αριθμού άγριων ζώων αποτελεί "γενοκτονία", έγκλημα απέναντι στο είδος.
2. Η μόλυνση και οποιαδήποτε καταστροφή του φυσικού μας περιβάλλοντος οδηγούν στη γενοκτονία.

Άρθρο Δέκατο Τρίτο
1. Σεβασμός επιβάλλεται ακόμη και στο νεκρό ζώο.
2. Κάθε σκηνή βίας στην τηλεόραση και το σινεμά, με θύματα ζώα πρέπει να απαγορευτεί και μόνο οι σκηνές που έχουν σκοπό να ενημερώσουν για τα δικαιώματα των ζώων οφείλουν να προβάλλονται.

Άρθρο Δέκατο Τέταρτο
1. Οι οργανισμοί προστασίας και προάσπισης των ζώων πρέπει να αντιπροσωπεύονται από κάθε κυβέρνηση.
2. Τα δικαιώματα του ζώου πρέπει να κατοχυρωθούν από τους νόμους, όπως ακριβώς και τα δικαιώματα του ανθρώπου. 


(πηγή: http://bit.ly/nC3iDt)
Δυστυχώς, τα άρθρα της παραπάνω διακήρυξης μένουν απλά στο χαρτί αφού τα δικαιώματα των ζώων παγκοσμίως παραβιάζονται με τον πιο βάναυσο τρόπο. Ζώα θανατώνονται για να αποτελέσουν τροφή και ρούχα για τον άνθρωπο, εκτελούν χρέη πειραματόζωων σε εργαστήρια αλλά ακόμα και κατοικίδια υφίστανται κακομεταχείριση από αμέλεια ή από πρόθεση. Ας ελπίσουμε κάποια στιγμή ότι τα ζώα θα ζήσουν σε έναν καλύτερο κόσμο και θα τύχουν ενός καλύτερου αύριο. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει φυσικά ν' αλλάξει η κοινωνία ολόκληρη.

Σχετικοί ιστότοποι: 
Ελληνική Φιλοζωική Εταιρεία www.filozoiki.gr
Σωματείο Περίθαλψης και Προστασίας Αδέσποτων Ζώων www.stray.gr
WWF Προστασία της Φύσης www.wwf.gr  
Περιβαλλοντικό Κέντρο Αρκτούρου  www.arcturos.gr
Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία www.ornithologiki.gr
                              

Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2011

Falling Deeper: το αέναο ταξίδι των Anathema


Οι Anathema έχουν εξελιχθεί σε ένα από τα καλύτερα progressive rock συγκροτήματα όλων των εποχών, και σε αυτή τη βάση η νέα τους κυκλοφορία Falling Deeper επιστρέφει στην αρχική τους περίοδο. Ο Daniel Cavanagh, κιθαρίστας και παραγωγός του album, ισχυρίζεται ότι πρόκειται για ένα νεύμα στο παρελθόν και ταυτόχρονα ένα βλέμμα στο μέλλον, μέσω ενός ήχου σχεδιασμένου να μεταφέρει τον ακροατή στην καρδιά της παρούσας στιγμής. Καθώς η μουσική των Anathema διαθέτει μοναδικές μελωδίες, το album περιέχει στιγμές εκπληκτικής ομορφιάς, στην οποία συμβάλλουν οι ενορχηστρώσεις του Dave Stewart, και τα φωνητικά της  Anneke van Giersbergen στα κομμάτια Everwake και Alone.

Για ποιο λόγο ωστόσο ένα συγκρότημα που συνεχώς πειραματίζεται, ρισκάρει, και εξελίσσεται προς νέες κατευθύνσεις, επιθυμεί να επαναπροσδιορίσει τις ρίζες του ως πρωτοπόρο σχήμα του doom metal πάνω από δεκαπέντε χρόνια πριν; Αυτό που βρίσκω συναρπαστικό ως προς το Falling Deeper είναι ότι οι Anathema δεν ξαναγράφουν την ιστορία τους, αλλά κυριολεκτικά επανεφευρίσκουν το πρώιμο υλικό τους. Οι τρόποι με τους οποίους το κάνουν είναι αρκετά διαφορετικοί: παραδείγματος χάριν,  το Sunset of Age διατηρεί την διάρκεια του και παρουσιάζεται με πληθωρική  ενορχήστρωση, ενώ αντίθετα το They Die έχει συντμηθεί βασιζόμενο σε μια μινιμαλιστική, αλλά και πανέμορφη μελωδία. Ταυτόχρονα, το J’ai Fait une Promesse έχει  ξαναδουλευτεί και εμφανίζεται με μεγαλύτερη διάρκεια.


Το Falling Deeper διακρίνεται από έναν ισχυρό ορχηστρικό προσανατολισμό, καθώς πολλοί από τους στίχους έχουν αφαιρεθεί, και οι εναλλαγές μεταξύ στροφής και ρεφραίν  έχουν κατά το μεγαλύτερο μέρος εγκαταλειφθεί. Από αυτή την άποψη, το album απομακρύνεται από την συμβατική μορφή του τραγουδιού και τείνει να παρουσιάζει την δουλειά των Anathema ως μια πλειάδα μουσικών θεμάτων. Ωστόσο το συγκρότημα είναι παρών όπως πάντα, το ίδιο και το υποβλητικό μουσικό τοπίο για το οποίο είναι γνωστό η εκτέλεση του Kingdom είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το Falling Deeper δεν είναι μια απλή διασκευή της μουσικής των Anathema για ορχήστρα, και επιπλέον οι ενορχηστρώσεις εξασφαλίζουν ότι δεν είναι ούτε το μάλλον προβλέψιμο αποτέλεσμα ενός rock συγκροτήματος συνοδευόμενου από έγχορδα.

Το κατά βάση ακουστικό album των Anathema Hindsight, το οποίο περιείχε υλικό από την περίοδο 1996-2003, έτεινε να διατηρεί την αρχική δομή των τραγουδιώνΤο Falling Deeper πράττει το αντίθετο: πρόκειται περισσότερο για απόσπαση μουσικών θεμάτων και μοτίβων, παρά για συλλογή τραγουδιών, από τα πρώτα τους EP (The Crestfallen, 1992, Pentecost III, 1995) και albums (Serenades, 1993, The Silent Enigma, 1995). Αυτά τα θέματα και μοτίβα έχουν συνολικά επαναδημιουργηθεί κατά τρόπο που οδηγεί τους Anathema ακόμα πιο μακριά από  τα στερεότυπα μουσικών ειδών και τις συνθετικές τους συμβάσεις με άλλα λόγια, το συγκρότημα ρισκάρει και πάλι.


Το Falling Deeper πετυχαίνει να φέρει στο προσκήνιο την ποιότητα της μουσικής των Anathema. Όσα κρατούν από το παρελθόν τους, αλλά και όσα αφήνουν πίσω τους, είναι αποτέλεσμα προσεκτικής σκέψης και επιλογής, στο οποίο οι ευφυείς ενορχηστρώσεις δίνουν νέα ζωή. Αναπόφευκτα, πρόκειται για ένα album του οποίου η πλήρης απόλαυση προϋποθέτει  κάποια ευρύτητα πνεύματος αν κανείς αντιλαμβάνεται τα κλασσικά κομμάτια του παρελθόντος  ως ένα ιερό με απαγορευμένη πρόσβαση, ή ενδίδει σε επιταγές της μουσικής βιομηχανίας όπως είναι η εργαλειακή διαδοχή νέων album και περιοδιών,  μπορεί να βρει τον εαυτό του σε κατάσταση αμηχανίας. Πάνω από όλα, το album απαιτεί μια κατανόηση των Anathema ως κάθε άλλο παρά ένα συνηθισμένο συγκρότημα. Από αυτή την άποψη, η εύγλωτη παρουσίαση του Falling Deeper από τον Danny Cavanagh αποτελεί παράδειγμα του σεβασμού που έχει το συγκρότημα για το παρόν και το παρελθόν του, τους παλιούς συνοδοιπόρους του Paradise Lost, και τους τωρινούς του συνεργάτες Dave Stewart και Anneke van Giersbergen. Προς το τέλος της συνέντευξης ο Danny Cavanagh αντανακλά πάνω στην μουσική ταυτότητα των Anathema ως εξής:

If I think of some of my favorite songs, they always have that element of feeling incredibly grateful to be alive throughout all the difficulties that life may put you through. That’s what we try to get across with our music, [...] that feeling of vulnerability, and that feeling of strength at the same time. 

Νομίζω πως δεν υπήρξε ποτέ καλύτερος ορισμός της μουσικής των Anathema. Και με αυτή την έννοια αποτελεί επίσης κλειδί για την κατανόηση του λόγου για τον οποίο δημιουργήθηκε το Falling Deeper.


Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

Μερικές στιγμές μόνο

Μερικές στιγμές μόνο διαρκούν όλα αυτά τα χρώματα, που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν είναι ένα ακόμα παιχνίδι που παίζει μαζί μας το φως, κάθε φορά εξίσου απρόβλεπτο, και φαντάζομαι πως για τον ίδιο λόγο και τόσο γοητευτικό. Είναι ένα παιχνίδι χωρίς κανόνες, χωρίς αντίτιμο, και φυσικά χωρίς νικητές και νικημένους. Παίζεται παντού και κάθε μέρα, και ο μοναδικός όρος συμμετοχής είναι ένα οποιοδήποτε ύψωμα ένας λόφος, ένας ανισόπεδος κόμβος, μια ταράτσα, ή έστω ένα βλέμμα προς τα πάνω. Όλα αυτά την ώρα της δύσης, όπως στο παρακάτω παράδειγμα: στα ανατολικά, τα σύννεφα που συγκεντρώνονται πάνω από τον Υμηττό φωτίζονται ακόμα από τον ήλιο που αρχίζει σταδιακά να υποχωρεί ακριβώς απέναντι τους.



 Αθήνα, 21.09.2011, 19:21 και 19:22

Ύστερα τα χρώματα θα χαθούν, αλλά όχι πριν γίνουν  εκθαμβωτικά: το φως διακρίνεται ακόμα και μέσα στα πυκνά σύννεφα που καλύπτουν τις κορυφές της Πάρνηθας στα βόρεια, εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον ουρανό στα δυτικά, και εκτείνεται ακόμα και πάνω από την θάλασσα στα νότια, από το Ελληνικό μέχρι τον Σκαραμαγκά, πριν χαθεί στο σκοτάδι. Και ύστερα χάνεται, με την υπόσχεση να επιστρέψει αύριο για το ίδιο παιχνίδι, που ωστόσο κάθε άλλο παρά ίδιο είναι. Κάθε ημέρα είναι μοναδική, και κάθε  εικόνα της ανεπανάληπτη,  όπως άλλωστε συμβαίνει σε κάθε παιχνίδι που αξίζει τον κόπο να παίζει κανείς. Ακόμα και αν είναι για μερικές στιγμές μόνο ή μάλλον ακριβώς για αυτόν τον λόγο. 

 


Αθήνα, 21.09.2011, 19:25, 19:34 και 19:34

Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2011

Elis - Show Me The Way


It was a hard way to get here
But now it seems so clear
I'll find everything inside of me

Mind body and soul
Life love and healing
Connect be connected
Nine words to change your whole life

Oh mother, keeper of eternal truth

You show me the way
You show me that everything I ever need in my whole life
Lies there inside of me

Feeling useless and ashamed
I was the one to blame
Thought there's nothing good inside of me

Mind body and soul
Life love and healing
Connect be connected
Nine words to change your whole life

Oh mother, seekers find truth in you

You show me the way,
You show me that everything lies there inside of me

You show me the way
You show me that everything I ever need in my whole life
Lies there inside of me.