Πραγματικοί φασίστες: σχετικά με την ακροδεξιά στην Ελλάδα

Helen Frankenthaler, Blue Atmosphere, 1963  

aseriesofsmallthings.com

Είναι πάντα ευκολότερο να εθελοτυφλεί κανείς παρά να αντικρύζει ένα πρόβλημα κατά πρόσωπο. Και για αυτό ακριβώς το άρθρο της Laurie Penny στην βρετανική εφημερίδα The Independent είναι σημαντικό. Η ακροδεξιά στην Ελλάδα προσεγγίζεται ως αυτό που είναι: "πραγματικοί φασίστες," όπως αναφέρεται στην εισαγωγική παράγραφο. 

Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 30 Αυγούστου του 2012, με τον εύστοχο τίτλο "Ο παραλληλισμός με τον Ναζισμό δεν είναι ρητορικός." Και πράγματι δεν είναι: η Laurie Penny εξετάζει τις φασιστικές τακτικές, και εστιάζει στο κύμα οργανωμένης ρατσιστικής βίας στη χώρα. Επικρίνει επίσης την κυβέρνηση ως προς την υιοθέτηση του λεξιλογίου του ακροδεξιού εξτρεμισμού, και την μαζική αστυνομική καταστολή των μεταναστών. Επιπλέον, τον άρθρο καλεί την Ευρώπη να θυμηθεί το παρελθόν της, το οποίο αποδεικνύει με τον πλέον σαφή και οδυνηρό τρόπο το κόστος της ανοχής απέναντι στον φασισμό.  
 
Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες κείμενο στα ελληνικά σε μετάφραση της Αναστασίας Γιάμαλη στην Αυγή, και του Cripple Horse στον Παραλληλογράφο, ενώ αποσπάσματα παραθέτει η Σίσσυ Παπαδογιάννη σε άρθρο της στο doc tv.  Το παρακάτω απόσπασμα προέρχεται από την πρώτη πηγή:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εγκαθιδρύθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ώστε να διασφαλίσει την κοινωνικοοικονομική ενότητα σε μια ήπειρο που καταστράφηκε από τον φασισμό. Στην Ελλάδα του σήμερα, η Χρυσή Αυγή χαίρει αντιμετώπισης ανάλογης σοβαρού πολιτικού κόμματος παρά το γεγονός πως τα μέλη της απέχουν από όποια δημοκρατική διαδικασία και δεν διστάζουν να επιτίθονται σε αντίπαλους πολιτικούς μπροστά στις κάμερες.

Πολύ μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους Ναζί στη Γερμανία το 1933, μετά τον εμπρησμό του Reichstag και αφού η αντισημιτική βία είχε γίνει επίσημη πολιτική του κράτους, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παρέμεναν περισσότερο ανήσυχες για την πιθανότητα μιας σοσιαλιστικής Γερμανίας, πολύ περισσότερο από τη δημιουργία μιας φασιστικής Γερμανίας. Σχεδόν μέχρι τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρέμενε πιο σημαντικό για τους περισσότερους ηγέτες του κόσμου να αποπληρώσει η Γερμανία το χρέος της. Το να επισημαίνει κανείς την ιστορική αναλογία με τον Ναζισμό είναι μια ξεφτισμένη ρητορική τεχνική που οι σχολιαστές από τα δεξιά και από τα αριστερά έχουν υποβαθμίσει. Σε αυτή την περίπτωση όμως δεν πρόκειται για ρητορεία.

Πραγματικοί φασίστες, με πραγματικές μαύρες μπλούζες, πραγματικά κυκλοφορούν στην Αθήνα κυματίζοντας σβάστικες με δάδες στα χέρια, ακρωτηριάζοντας και δολοφονώντας μειονότητες και οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο μοιάζουν τρομακτικά χαλαρές με το θέμα όσο οι Έλληνες συνεχίζουν να αποπληρώνουν τα χρέη που δημιούργησαν οι ευρωπαϊκές ελίτ. Εφόσον τα μαθήματα της Ιστορίας διδάσκονται σαν ρουτίνα, μπορεί εύκολα να παραλειφθούν την ώρα που είναι απαραίτητα όσο ποτέ άλλοτε. Αυτή τη φορά, η Ευρώπη πρέπει να θυμηθεί πως το κόστος προώθησης του φασισμού είναι πολύ πιο απάνθρωπο και πολύ πιο δαπανηρό από οποιοδήποτε εθνικό χρέος.

Δείτε επίσης:

Greece's Golden Dawn isn't a political party - it's more like a criminal gang

Yiannis Baboulias, The Guardian  

Η επιλογή δική μας, όπως και το τίμημα...

Ταξιδεύοντας: η άλλη όψη

Κίνδυνος Θάνατος 

Στρατής Μπουρνάζος, Ενθέματα

Πώς και γιατί μπορούμε να σταματήσουμε τους νεοναζί

Πέτρος Κωνσταντίνου, tvxs

Ελλάς Ελλήνων Φασιστών;

 Antony Gormley, Critical Mass, 1995  antonygormley.com

Ξεκινάω από την Βρετανία, και όπως θα δείτε παρακάτω έχω τους λόγους μου. Το βιβλίο του Dave Renton When We Touched the Sky: The Anti-Nazi League 1977-1981 (New Clarion Press, 2006) αποτελεί τη σημαντικότερη ιστορική μελέτη του αντιναζιστικού συνασπισμού που συνέβαλε καθοριστικά στην συντριβή του φασιστικού κόμματος Εθνικό Μέτωπο (National Front). Σήμερα η Anti-Nazi League έχει μετεξελιχθεί στην οργάνωση Unite Against Fascism, ενώ ευρύτερα για τον αντιφασισμό από μια μαρξιστική σκοπιά μπορείτε να δείτε το βιβλίο Ποτέ Ξανά του Colin Sparks.

Όπως ισχυρίζεται σε σχετικό άρθρο του ο Renton, ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσει κανείς την εκστρατεία της Anti-Nazi League (ANL) είναι εξετάζοντας την κλίμακα των δραστηριοτήτων της. Μεταφράζω ένα ενδεικτικό απόσπασμα:

Μεταξύ 1977 και 1979, διανεμήθηκαν περίπου εννέα εκατομμύρια φυλλάδια της ANL και πουλήθηκαν 750.000 κονκάρδες. Περίπου 250 τμήματα της ANL δημιουργήθηκαν. Στις τοπικές οργανώσεις εγγράφτηκαν τουλάχιστον 40.000 μέλη, ίσως και περισσότερα. Μέσω δωρεών, ο Σύνδεσμος συγκέντρωσε 600.000 λίρες. Σχεδόν αμέσως μόλις συγκεντρώθηκαν, τα χρήματα δαπανήθηκαν, τις περισσότερες φορές σε φυλλάδια για τη δημοσιοποίηση νέων εκστρατειών. Το έργο του Συνδέσμου συμπληρώθηκε με τη δραστηριότητα του [...] Rock Against Racism (RAR). Το 1978 μόνο, το RAR διοργάνωσε 300 συναυλίες και πέντε φεστιβάλ. Η Militant Entertainment Tour του επόμενου έτους παρουσίασε 40 συγκροτήματα σε 23 συναυλίες, καλύπτοντας περίπου 2000 μίλια στο δρόμο. Υπολογίζοντας όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων [...] πιθανόν περισσότερο από μισό εκατομμύριο άνθρωποι συνέβαλαν στην εκστρατεία με κάποιο τρόπο.

Πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι η επιτυχία της εκστρατείας της Anti-Nazi League  έγινε υπό ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες. Όπως εξηγεί ο Renton, ήταν μια περίοδος οικονομικής κρίσης και εκλογικής ανόδου του φασιστικού κόμματος:  

Οι αντιφασίστες άρχισαν να οργανώνονται σε μια εποχή που το National Front (Εθνικό Μέτωπο, NF) ήταν σίγουρα σε άνοδο. Στο Leicester τον Απρίλιο του 1976, το Μέτωπο κέρδισε συνολικά 44.000 ψήφους στις τοπικές εκλογές. Σε συνδυασμό με το National Party (Εθνικό Κόμμα), η συνολική φασιστική ψήφος έφτασε το 38 τοις εκατό στο Blackburn. Τον Μάρτιο του 1977, το Μέτωπο κέρδισε το Liberal Party (Φιλελευθέρo Κόμμα) στις επαναληπτικές εκλογές στο Stechford του Birnimgham, και οι ειδικοί προειδοποίησαν ότι το NF θα μπορούσε να εκτοπίσει τους Φιλελεύθερους ως το τρίτο κύριο πολιτικό κόμμα της Βρετανίας. Το Εθνικό Μέτωπο έλαβε 119.000 ψήφους στις εκλογές του Μαΐου του 1977 για το Greater London Council (Συμβούλιο Μείζονος Λονδίνου), και σχεδόν ένα τέταρτο του εκατομμυρίου ψήφους σε ολόκληρη τη χώρα στις τοπικές εκλογές εκείνου του έτους. [...]

Οι Εργατικοί βρίσκονταν στην εξουσία, και έκλιναν προς τα δεξιά. Οι αγώνες συνεχίστηκαν μέσα στα πέντε χρόνια της κυριαρχίας των Εργατικών, αλλά το συνολικό αποτέλεσμα ήταν να μειωθούν τα επίπεδα μαχητικότητας μέσα στην κοινωνία. Η ανεργία αυξήθηκε από 600.000 το 1974 σε πάνω από ένα εκατομμύριο πέντε χρόνια αργότερα. [...] Η κυβέρνηση μείωσε τις δαπάνες για τις δημόσιες υπηρεσίες, αποθαρρύνοντας τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές της. Η ανισότητα αυξήθηκε, με μεγαλύτερη ταχύτητα όσο οι Εργατικοί ήταν στην εξουσία. Η περίοδος της κυβέρνησης των Wilson-Callaghan  ήταν μια εποχή έντονης λαϊκής απογοήτευσης, η οποία άνοιξε το δρόμο για την εκλογική νίκη των Συντηρητικών το 1979.

 

 Ηανάγκη αντιμετώπισης του νεοναζισμού και του ρατσισμού στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα είναι περισσότερο από προφανής, το ίδιο νομίζω και οι ομοιότητες που παρουσιάζει η τελευταία με το πλαίσιο που εκτέθηκε παραπάνω. Δεν ισχυρίζομαι φυσικά πως υπάρχουν έτοιμες λύσεις που λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις εποχές. 

Αυτό που ισχυρίζομαι όμως είναι πως υπάρχουν δύο εξαιρετικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα από την ιστορία της Anti-Nazi League, για όποιον φυσικά θέλει να τα δει: ότι η μεταπολεμική επανεμφάνιση του φασισμού σε συνθήκες οικονομικής κρίσης είναι άκρως ανησυχητική, αλλά όχι πρωτοφανής, και ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί στο βαθμό που υπάρχει οργανωμένη, ευρεία και έμπρακτη κινητοποίηση εναντίον της. 

Αυτός είναι ο λόγος που την ημέρα των εκλογών της 17ης Ιουνίου είχαμε επισημάνει την ανάγκη μιας συμμαχίας πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων μέσω μιας σχεδιασμένης εκστρατείας ενάντια στην ρατσιστική βία τόσο στο πεδίο της επικοινωνίας όσο και το τοπικό επίπεδο της γειτονιάς. Τέτοιου τύπου μαζικές εκστρατείες μπορούν προφανώς να υποστηριχθούν από την αριστερά. Στην βρετανική περίπτωση η Anti-Nazi League υπήρξε εγχείρημα με άξονα το Socialist Workers Party (Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα), και φυσικά στην Ελλάδα υπάρχουν σχετικές οργανώσεις της αριστεράς, όπως ενδεικτικά είναι η Κίνηση «Ενωμένοι Ενάντια στον Ρατσισμό και την Φασιστική Απειλή» και η Κίνηση Απελάστε τον Ρατσισμό. Και προφανώς είναι επίσης δυνατό να αναζητηθεί η συγκρότηση ευρύτερων συμμαχιών - τουλάχιστον εγώ θέλω να πιστεύω ότι πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς και του κέντρου, κοινωνικά κινήματα, συνδικαλιστικές οργανώσεις, και μη κυβερνητικές οργανώσεις, μπορούν να συνεννοηθούν και να συντονιστούν παρά τις όποιες διαφορετικές ιδεολογικές τους αφετηρίες.

Σε κάθε περίπτωση όμως, το ζητούμενο παραμένει μια εκστρατεία που θα αναμετρηθεί οργανωμένα με τον ακροδεξιό λόγο στο πεδίο της δημόσιας επικοινωνίας, θα ασκήσει ουσιαστική πίεση σε θεσμικό επίπεδο υπέρ των δικαιωμάτων των μεταναστών και κατά της ρατσιστικής βίας, και, κυρίως, θα παρέμβει άμεσα και ψύχραιμα στο επίπεδο της γειτονιάς μέσω τοπικών οργανώσεων.

Δεν υποτιμώ σε καμία περίπτωση την ήδη υπάρχουσα κινητοποίηση. Εκδηλώσεις και πορείες ενάντια στο ρατσισμό και το νεοναζισμό, αλλά και αντίστοιχες θέσεις κομμάτων και μη κυβερνητικών οργανώσεων, είναι σαφώς σημαντικές και απολύτως αναγκαίες κινήσεις. 

Παραμένω ωστόσο ανήσυχος. Δεν υπήρξα ποτέ μάντης κακών, πολύ δε περισσότερο δεν είμαι η καιόμενη βάτος, νομίζω όμως πως κανείς μας δεν έχει δικαίωμα να εθελοτυφλεί.
 

Αν σε ένα σημαντικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας αρχίσουν να παγιώνονται αντίληψεις όπως το ότι για όλα φταίνε οι 'προδότες' και 'κλέφτες' έλληνες πολιτικοί, η Ευρωπαϊκη Ένωση, 'οι Γερμανοί' και 'η Μέρκελ', οι μετανάστες που 'μας κλέβουν', 'μας σκοτώνουν' κλπ., και διάφορα 'ξένα κέντρα' που γενικώς και αορίστως θέλουν να 'μας αφελληνίσουν', ο πολιτικός χρόνος για να υπάρξει ουσιαστική μεταστροφή δεν είναι απεριόριστος.

Και όταν μια κοινωνία τείνει προς τον εκφασισμό της, και λειτουργεί σε τέτοιο επίπεδο πολιτικού λόγου, είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύει κανείς ότι σε μια κρίσιμη στιγμή, όπως είναι μια εκλογική αναμέτρηση, ή η λήψη ακόμα σκληρότερων οικονομικών μέτρων, ή το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ, θα υιοθετηθούν ξαφνικά έλλογες μορφές πολιτικού λόγου, ή ότι θα υπάρξει στροφή προς την αριστερά.

 

Σχετικά με τον Andy Warhol: εξήντα καλλιτέχνες, πενήντα χρόνια

Andy Warhol, Self-Portrait, 1967  metmuseum.org

Η επικείμενη έκθεση με τίτλο Regarding Warhol: Sixty Artists, Fifty Years στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης στη Νέα Υόρκη διερευνά την επίδραση του Andy Warhol στη σύγχρονη τέχνη, συναρθρώνοντας  σαράντα πέντε έργα του με εκατό έργα άλλων επιφανών καλλιτεχνών. Βρήκα τις επιλογές του Μουσείου ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες· σε αυτές εξάλλου περιλαμβάνονται ορισμένοι από τους αγαπημένους μου δημιουργούς, όπως είναι ο John Baldessari, η Barbara Kruger, και η Cindy Sherman. Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 18 Σεπτεμβρίου ως τις 31 Δεκεμβρίου του 2012· πληροφορίες σχετικά με τις πέντε θεματικές της ενότητες υπάρχουν εδώ, ενώ επιλεγμένα έργα μπορείτε να δείτε εδώ.

Στο μεταξύ, υπάρχει επίσης μια επιλογή φωτογραφιών του Billy Name με αντικείμενο την καθημερινή ζωή στο The Factory, το studio του Andy Warhol στη Νέα Υόρκη· η Jesse Wender τις ανάρτησε μαζί με μια συνέντευξη του φωτογράφου στο The New Yorker. 

Billy Name, Andy Warhol with Self-Portrait, Silver Factory, 1967  

newyorker.com

I Miss The Misery

Είναι η Lzzy Hale η νέα Joan Jett???

Ω ναι...και με πολύ πιο attitude, sex appeal, φρέσκο american hard rock ήχο και όλα αυτά στο 2012. Η κοπέλα ''το'χει'' απίστευτα.

Και μπορεί οι στίχοι του ''Ι Miss The Misery'' που παρατίθεται εδώ να θεωρηθούν μαζοχιστικοί και ακραία αντιφεμινιστικοί, δεν παύει όμως το συγκεκριμένο τραγούδι να είναι από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους και προσωπικά, ένα από τα αγαπημένα μου.

Ohhh, I miss the misery!

I've been a mess since you stayed,
I've been a wreck since you changed,
Don't let me get in your way,
I miss the lies and the pain,
The fights that keep us awake-ake-ake
I'm tellin you!

I miss the bad things,
The way you hate me,
I miss the screaming,
The way that you blame me!
Miss the phone calls,
When it's your fault,
I miss the late nights,
Don't miss you at all!
I like the kick in the face,
And the things you do to me!
I love the way that it hurts!
I don't miss you, I miss the misery!

I've tried but I just can't take it,
I'd rather fight than just fake it (cause I like it
Rough),
You know that I've had enough,
I dare ya to call my bluff,
Can't take to much of a good thing
I'm tellin you!

I miss the bad things,
The way you hate me,
I miss the screaming,
The way that you blame me!
Miss the phone calls,
When it's your fault,
I miss the late nights,
Don't miss you at all!
I like the kick in the face,
And the things you do to me!
I love the way that it hurts!
I don't miss you, I miss the misery!

Just know that I'll make you hurt,
(I miss the lies and the pain what you did to me)
When you tell me you'll make it worse
(I'd rather fight all night than watch the TV)
I hate that feelin inside
You tell me how hard you'll try
But when we're at our worst
I miss the misery

I miss the bad things,
The way you hate me,
I miss the screaming,
The way that you blame me.

I miss the rough sex,
Leaves me a mess,
I miss the feeling of pains in my chest!
Miss the phone calls,
When it's your fault,
I miss the late nights,
Don't miss you at all!
I like the kick in the face,
And the things you do to me!
I love the way that it hurts!
I don't miss you, I miss the misery!

I don't miss you, I miss the misery!

Διεθνής Αμνηστία: η Ελλάδα πρέπει να θέσει τέρμα στις ρατσιστικές και ξενοφοβικές επιθέσεις

Antony Gormley, Blind Light, 2007  Memory

Μετά την ρατσιστική δολοφονία του ιρακινού μετανάστη στο κέντρο της Αθήνας, η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις ελληνικές αρχές να κάνουν περισσότερα για την πρόληψη των ρατσιστικών και ξενοφοβικών επιθέσεων, να διερευνήσουν πλήρως όσες έχουν συμβεί, και να οδηγήσουν τους δράστες στη δικαιοσύνη.

Η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει την ανησυχητική αύξηση της ρατσιστικής και ξενοφοβικής βίας από οργανωμένες ομάδες, και παραθέτει παραδείγματα επιθέσεων στην Αθήνα και άλλες περιοχές της χώρας· επιπλέον, καλεί την ελληνική κοινωνία να σταθεί ενάντια στις επιθέσεις και να επαναβεβαιώσει ότι καταδικάζει το φυλετικό μίσος. Τονίζεται επίσης ότι η θανάσιμη επίθεση στον ιρακινό μετανάστη συνέβη ημέρες μετά την έκκληση της Διεθνούς Αμνηστίας στις ελληνικές αρχές να σταματήσουν τις επιχειρήσεις “σκούπα” της αστυνομίας εναντίον των μεταναστών, καθώς «έχουν προκαλέσει σοβαρές ανησυχίες ότι οι άνθρωποι μπορούν να υφίστανται διακρίσεις με βάση την προσλαμβάνουσα εθνικότητα τους, και τέτοιες ενέργειες τροφοδοτούν ξενοφοβικά αισθήματα».

Η νέα αυτή έκκληση της Διεθνούς Αμνηστίας αναρτήθηκε στις 15 Αυγούστου στην κεντρική διεθνή ιστοσελίδα της οργάνωσης, και μπορείτε να την διαβάσετε εδώ. Παρακάτω μεταφράζω το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο, καθώς μέχρι στιγμής δεν διατίθεται στα ελληνικά:

Οι ελληνικές αρχές πρέπει να κάνουν περισσότερα για την πρόληψη των ρατσιστικών και ξενοφοβικών επιθέσεων και να ερευνήσουν πλήρως αυτές που συμβαίνουν, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία μετά τον θανατηφόρο τραυματισμό με μαχαίρι ενός ιρακινού μετανάστη, εν μέσω αύξησης των ξενοφοβικών επιθέσεων.

Ο δεκαεννιάχρονος πέθανε σε νοσοκομείο την Κυριακή, αφού μαχαιρώθηκε επανειλημμένα κοντά σε άτυπο τζαμί, στην οδό Αναξαγόρα στο κέντρο της Αθήνας, από μια συμμορία πέντε ατόμων που επέβαιναν σε τέσσερις μοτοσικλέτες, δήλωσαν αξιωματικοί της αστυνομίας.

Η συμμορία είχε προηγουμένως προσπαθήσει να επιτεθεί σε ένα ρουμάνο και ένα μαροκινό υπήκοο πριν την επίθεση, αλλά και οι δύο κατάφεραν να διαφύγουν, δήλωσαν μάρτυρες στην αστυνομία.

«Οι επιθέσεις αυτές είναι απαράδεκτες και οι αρχές πρέπει να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να ανακόψουν την άνοδό τους», δήλωσε η Γεζέρτσα Τιγκάνι, Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Προγράμματος της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία.

Επιθέσεις από άγνωστες ομάδες και άτομα κατά ξένων υπηκόων και τόπων λατρείας έχουν επίσης αναφερθεί την προηγούμενη εβδομάδα στην Αθήνα, τον Πειραιά, την Κρήτη και άλλες πόλεις.

Σε μια επίθεση την περασμένη Πέμπτη στον Πειραιά, αναφέρεται ότι ρίχτηκαν φωτοβολίδες σε ένα δωμάτιο προσευχής για μουσουλμάνους από περίπου 15 μέλη ακροδεξιάς ομάδας που επέβαινε σε μοτοσικλέτες, ενώ 10 μετανάστες προσεύχονταν στο εσωτερικό.

Δεν υπάρχουν επίσημα τζαμιά στην Ελλάδα.  Οι μουσουλμάνοι προσεύχονται σε δωμάτια, διαμερίσματα, αποθήκες, και όποιο χώρο μπορεί να μετατραπεί σε δωμάτιο προσευχής. Μέχρι στιγμής, τα σχέδια να κατασκευαστούν επίσημα τζαμιά έχουν αποτύχει.

Δύο πακιστανοί υπήκοοι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο μετά τον ξυλοδαρμό τους από ομάδα αγνώστων ατόμων που μπήκαν στο σπίτι τους στη Βόνιτσα στη Δυτική Ελλάδα το βράδυ της προηγούμενης Κυριακής.

Δύο αιγύπτιοι υπήκοοι είπαν επίσης στην οργάνωση τον Ιούλιο ότι δέχθηκαν επίθεση από περίπου 20 μέλη ακροδεξιάς ομάδας καθώς κοιμόντουσαν σε ένα σπίτι στον Πειραιά με τέσσερις συμπατριώτες τους. Ένας από τους δύο άνδρες, ένας νεαρός ψαράς, χρειάστηκε να κάνει δύο εγχειρήσεις στο πρόσωπό του και παρέμεινε στο νοσοκομείο για ημέρες μετά το συμβάν. Πέντε άνδρες και μια γυναίκα συνελήφθησαν μετά την επίθεση.

«Ο αριθμός των επιθέσεων είναι ανησυχητικός και δείχνει πόσο πολύ οργή και μίσος υπάρχει στην κοινωνία. Ήρθε η ώρα για την ελληνική κοινωνία να σταθεί ενάντια σε τέτοιες ντροπιαστικές επιθέσεις και να επαναβεβαιώσει ότι καταδικάζει το φυλετικό και εθνοτικό μίσος», δήλωσε η Γεζέρτσα Τιγκάνι.

Η επίθεση εναντίον του ιρακινού υπηκόου την Κυριακή ήρθε ημέρες μετά την έκκληση της Διεθνούς Αμνηστίας στις ελληνικές αρχές να σταματήσουν την μαζική καταστολή των «παράτυπων μεταναστών» από την αστυνομία που ξεκίνησε την περασμένη εβδομάδα, κατά την οποία συνελήφθησαν περισσότεροι από 8.000 ξένοι υπήκοοι στην ελληνική πρωτεύουσα. Από αυτούς, 1.660 άτομα βρέθηκαν να είναι χωρίς επίσημα έγγραφα και τέθηκαν σε διοικητική κράτηση, σύμφωνα με την ελληνική αστυνομία σήμερα.

«Οι πρόσφατες αστυνομικές επιχειρήσεις κατά των μεταναστών έχουν προκαλέσει σοβαρές ανησυχίες ότι οι άνθρωποι μπορούν να υφίστανται διακρίσεις με βάση την προσλαμβάνουσα εθνικότητα τους, και τέτοιες ενέργειες τροφοδοτούν ξενοφοβικά αισθήματα.»

Η Διεθνής Αμνηστία, ενώ αναγνωρίζει το δικαίωμα των ελληνικών αρχών να ελέγχουν την μετανάστευση, έχει ήδη δηλώσει ότι «δεν έχουν το δικαίωμα να αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους στο δρόμο σαν εγκληματίες καθαρά λόγω του χρώματος του δέρματός τους».

«Οι ελληνικές αρχές πρέπει να δώσουν προτεραιότητα και να ενισχύσουν την εμπιστοσύνη των μειονοτήτων και των ξένων υπηκόων στην ικανότητα των αρχών να τους προστατεύσουν από την απειλή της ρατσιστικής βίας στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα προς όλους όσους διενεργούν αυτές τις επιθέσεις - δεν θα γίνουν ανεκτοί, και θα διερευνηθούν πλήρως και δυναμικά, με τους δράστες να οδηγούνται στη δικαιοσύνη», δήλωσε η Γεζέρτσα Τιγκάνι.

Περισσότερα διεθνή δημοσιεύματα:

Racist attacks on the rise in Greece - migrants group

Reuters, 14 August 2012

Migrants targeted amid rise of Greek extremists

NPR, 12 August 2012

Greece: Halt mass migrant round-ups

Human Rights Watch, 8 August 2012

Greece: Migrants report 300 attacks since April

Huffington Post, 19 July 2012

Greece's other crisis: Xenophobic violence

Human Rights Watch, 13 July 2012

Neo-Nazi party on the rise in Greece

The Guardian, 7 May 2012

Greece's epidemic of racist attacks
The New York Times, 26 January 2012

Greece must not leave asylum seekers at the mercy of extremists

The Guardian, 29 December 2011

Τα δικαιώματα των μεταναστών και η ρατσιστική βία

Ως προς τις δύο κύριες εξελίξεις στο πεδίο των δικαιωμάτων, την μαζική καταστολή «παράτυπων μεταναστών» από την αστυνομία, και τις συνεχιζόμενες ρατσιστικές επιθέσεις που οδήγησαν στην δολοφονία ενός Ιρακινού μετανάστη στην Αθήνα, παραθέτουμε δύο κείμενα ανθρωπιστικών οργανώσεων στην Ελλάδα. 

Κατά πρώτο λόγο, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες τοποθετήθηκε έγκαιρα και ξεκάθαρα απέναντι στις επιχειρήσεις "σκούπα" της αστυνομίας. Σε ανακοίνωση του στις 9 Αυγούστου υπογραμμίζει το προφανές: το δικαίωμα του ελληνικού κράτους να ελέγχει την μετανάστευση στο εσωτερικό του δεν είναι υπεράνω των νομικών υποχρεώσεων του να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων όσων βρίσκονται στην επικράτεια του. 

Το Συμβούλιο επισημαίνει  την μέχρι σήμερα προβληματική στάση των αρχών έναντι μεταναστών και προσφύγων, συμπεριλαμβανομένης της παρεμπόδισης της πρόσβασης στο άσυλο, και της ανοχής, και ενίοτε συμμετοχής, σε περιστατικά ρατσιστικής βίας. Επιπλέον, παρότι οι ελληνικές αρχές οφείλουν να παρέχουν διεθνή προστασία σε όλους όσους την δικαιούνται, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται πρόσφυγες, ανήλικοι, και θύματα βασανιστηρίων, δεν υπάρχει διαδικασία εντοπισμού ευάλωτων πληθυσμών, ούτε προβλέπεται από το  Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη. Το πλήρες κείμενο έχει ως εξής: 

Με αφορμή την έναρξη των επιχειρήσεων της αστυνομίας υπό τον -τουλάχιστον ατυχή- τίτλο "Ξένιος Ζευς", θα θέλαμε για μια ακόμη φορά να δηλώσουμε την πάγια θέση μας: Προφανώς και είναι κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας να ελέγχει τα σύνορα και την επικράτειά της και να αποφασίζει το ποιος εισέρχεται, παραμένει ή οφείλει να την εγκαταλείψει. 

Το δικαίωμα όμως αυτό δεν είναι υπεράνω άλλων υποχρεώσεων, που έχει η Ελλάδα ως χώρα και οι οποίες πηγάζουν από νομικές δεσμεύσεις, ρητά διατυπωμένες στο ημεδαπό, ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο. Ανάμεσα στις υποχρεώσεις αυτές είναι η παροχή διεθνούς προστασίας σε όσους τη δικαιούνται (πρόσφυγες και άτομα που δεν πρέπει να επιστρέψουν στη χώρα τους για λόγους ανωτέρας βίας ή γιατί κινδυνεύουν να υποστούν εκεί κάποια σοβαρή βλάβη), καθώς και η ένταξή τους. Επίσης, (κάτι που δυστυχώς συχνά λησμονείται τον τελευταίο καιρό), υποχρέωση της Ελλάδας είναι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσων βρίσκονται στην επικράτεια, είτε είναι Έλληνες είτε ξένοι, ανεξαρτήτως του τρόπου που βρέθηκαν και παραμένουν σε αυτή. 

Λαμβάνοντας υπόψη τη μέχρι σήμερα στάση των Αρχών στο θέμα των μεταναστών και των προσφύγων, με την ανοχή ή και κάποιες φορές συμμετοχή σε περιστατικά ρατσιστικής βίας, είναι εύλογο να υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις για την επιχείρηση Ξένιος Ζευς. Επιπλέον, ειδικά σε ό,τι αφορά στους ανθρώπους που δικαιούνται διεθνή προστασία, η αστυνομία, μέχρι σήμερα, στην ουσία εμποδίζει την πρόσβαση στο άσυλο. Στην Αθήνα για παράδειγμα, γίνεται δεκτή η κατάθεση μονάχα λιγοστών αιτημάτων ασύλου και αυτό μόνο μια φορά την εβδομάδα. Ίδια ή παρόμοια συμπεριφορά παρατηρείται και στην υπόλοιπη Ελλάδα, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που η αστυνομία εξαπατά αιτούντες βάζοντάς τους -εν αγνοία τους- να υπογράψουν αιτήσεις παραίτησης από τη διαδικασία ασύλου και επαναπροωθεί ή απελαύνει ανθρώπους που στη χώρα τους υπάρχει κίνδυνος για τη σωματική τους ακεραιότητα και τη ζωή τους. Επίσης, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, κατά τη σύλληψη και κράτηση όσων εισέρχονται παράτυπα στη χώρα, δεν υπάρχει διαδικασία εντοπισμού ευάλωτων πληθυσμών (πρόσφυγες, ανήλικοι, θύματα βασανιστηρίων, θύματα trafficking), ενώ σε πολλές περιπτώσεις καταγράφονται λανθασμένα εθνικότητες και ηλικίες. Αποτέλεσμα είναι, ακόμη και παιδιά, να μην λαμβάνουν καμία προστασία από την Ελληνική πολιτεία (παρόλο που είναι υποχρέωσή της) και να γίνονται αντικείμενα παντός είδους εκμετάλλευσης. 

Με δεδομένη όλη αυτή την κατάσταση δεν φαίνεται να υπάρχει καμία εγγύηση ότι κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά το τέλος των επιχειρήσεων "Ξένιος Ζευς" θα υπάρξει σεβασμός των παραπάνω αναφερόμενων δικαιωμάτων. Είναι ενδεικτικό ότι το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη δεν έχει κάνει καμία αναφορά σε όσους δικαιούνται διεθνή προστασία και δεν έχει παρουσιάσει κανένα σχέδιο εντοπισμού, διαχωρισμού και, εν τέλει, προστασίας τους. 

Το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, ζητά το αυτονόητο: να υπάρξει σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να προστατευτούν στην πράξη όσοι δικαιούνται διεθνή προστασία.

 Mark Rothko, No. 14, 1960  desert air

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, που αποτελείται από την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, την Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, και 19 μη κυβερνητικές οργανώσεις και φορείς, καλεσε στις 15 Αυγούστου το ελληνικό κράτος να κινητοποιηθεί ως οφείλει εναντίον της ρατσιστικής βίας. Το Δίκτυο επισημαίνει τόσο τον συστηματικό και οργανωμένο τρόπο δράσης των εγκληματικών ομάδων που διενεργούν ρατσιστικές επιθέσεις, όσο και την αδράνεια ή/και απροθυμία των αρχών να τις αντιμετωπίσουν και την μέχρι σήμερα ατιμωρησία των δραστών, τονίζοντας ότι η συνολική κατάσταση αποτελεί απειλή για τη δημοκρατία. Παραθέτω το πλήρες κείμενο παρακάτω, και ως προς τα στοιχεία για τη ρατσιστική βία που το Δίκτυο είχε ανακοινώσει το Μάρτιο μπορείτε να δείτε εδώ.

Αθήνα, 15 Αυγούστου 2012 - Με αφορμή την άγρια δολοφονία νεαρού Ιρακινού στο κέντρο της Αθήνας, τα ξημερώματα της Κυριακής 12 Αυγούστου, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, και οι 19 μη κυβερνητικές οργανώσεις και φορείς που συναποτελούν το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας καταδικάζουν έντονα, για μια ακόμη φορά, τη ρατσιστική βία και καλούν την Κυβέρνηση και τις αρμόδιες αρχές να λάβουν άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση της κλιμάκωσης των ρατσιστικών επιθέσεων.

Οι βάναυσες επιθέσεις και τα εγκλήματα μίσους με ρατσιστικό κίνητρο, που στρέφονται κατά μεταναστών και προσφύγων με μοναδικό κριτήριο το χρώμα του δέρματός τους, τη θρησκεία ή τη χώρα προέλευσής τους, έχουν αυξηθεί δραματικά το τελευταίο διάστημα και αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. 

 

Ιδιαίτερη ανησυχία και προβληματισμό προκαλεί το γεγονός ότι οι δράστες παρόμοιων επιθέσεων δρουν σχεδόν ανενόχλητοι, με συστηματικό και οργανωμένο τρόπο, κατά ομάδες στις οποίες συχνά πρωτοστατούν εξτρεμιστικά στοιχεία. Η εγκληματική δράση μηχανοκίνητων ομάδων κρούσης τεκμηριώθηκε και καταγγέλθηκε από το Δίκτυο ήδη από τον περασμένο Μάρτιο. Ωστόσο οι αρμόδιες αρχές δεν έλαβαν ειδικά μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης παρόμοιων πράξεων, γεγονός που συνέβαλε στην κορύφωση της βίας. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι κανένας από τους δράστες βίαιων ρατσιστικών επιθέσεων δεν έχει καταδικαστεί από τη δικαιοσύνη μέχρι σήμερα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το φόβο των θυμάτων να καταγγείλουν τα περιστατικά στην αστυνομία (αρκετές φορές μετανάστες χωρίς χαρτιά), αλλά και η αδυναμία ή απροθυμία των διωκτικών αρχών να προβούν σε συλλήψεις, συμβάλλουν στο να συντηρείται και να ενισχύεται ο φαύλος κύκλος της βίας.

Το Δίκτυο καταδικάζει έντονα τη βία, από όπου και αν προέρχεται. Όταν όμως αυτή αποκτά χαρακτηριστικά συστηματικής και συντονισμένης επίθεσης κατά των αλλοδαπών, με το πρόσχημα της ‘εκκαθάρισης’ του δημόσιου χώρου από ομάδες κρούσης που αυτοαναγορεύονται σε εγγυητές της δημόσιας ασφάλειας, χωρίς αποφασιστική και ακαριαία αντίδραση του κράτους και των θεσμικών του οργάνων, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε ένα φαινόμενο που απειλεί ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, προσβάλλει τον πολιτισμό της και εκθέτει διεθνώς τη χώρα.

Απέναντι στην κατάσταση αυτή, που αποτελεί πλέον απειλή για το ίδιο το κράτος δικαίου και τη δημοκρατική ομαλότητα, το Δίκτυο:

• Καλεί τις αρχές να εξαντλήσουν κάθε μέσο για τη σύλληψη και παραπομπή στη δικαιοσύνη των δραστών της πρόσφατης δολοφονικής επίθεσης, καθώς και όλων όσων εμπλέκονται σε πράξεις βίας με ρατσιστικό κίνητρο.
• Καλεί τη Δικαιοσύνη και τους εισαγγελείς να ασκήσουν τις αρμοδιότητές τους προς κάθε κατεύθυνση και να ελέγξουν κάθε πληροφορία με σκοπό την αποτελεσματική δίωξη των υπευθύνων.
• Ζητά από τα αστυνομικά όργανα μηδενική ανοχή απέναντι σε τέτοιου είδους συμπεριφορές και εγκληματικές πράξεις.
• Επισημαίνει την ανάγκη δημιουργίας ειδικού μηχανισμού καταγραφής περιστατικών ρατσιστικής βίας, καθώς και θέσπισης εγγυήσεων για την προστασία των θυμάτων και των μαρτύρων, ώστε να τα καταγγέλουν χωρίς το φόβο να συλληφθούν ή να υποστούν αντίποινα.
• Ζητά επίσης από τις αρμόδιες αρχές να παρέμβουν αποφασιστικά στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις περιπτώσεις όπου εκφέρεται ρατσιστικός λόγος που παροτρύνει ανοιχτά και απροκάλυπτα στην τέλεση βίαιων πράξεων και εγκληματικών ενεργειών, φαινόμενο που έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις το τελευταίο διάστημα.

Τέλος, το Δίκτυο κάνει έκκληση στην Κυβέρνηση, τα πολιτικά κόμματα, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, κάθε δημόσιο πρόσωπο αλλά και κάθε πολίτη, να απέχουν από δηλώσεις και ενέργειες που στοχοποιούν συλλήβδην τους αλλοδαπούς και τροφοδοτούν την ξενοφοβία.

*Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) και του Γραφείου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα (ΥΑ), με συμμετοχή 19 μη κυβερνητικών οργανώσεων και φορέων: Αίτημα, Αντιγόνη – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, Γιατροί του Κόσμου, Διεθνής Αμνηστία, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών, Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων, Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου, Κέντρο Ημέρας «Βαβέλ», Κέντρο Συμπαραστάσεως Παλινοστούντων και Μεταναστών – Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων, Κίνηση Υπεράσπισης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών (Πάτρα), ΜΕΤΑδραση, Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών, Ομάδα Νομικών για την Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών (Θεσσαλονίκη), Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, i-RED Ινστιτούτο για τα Δικαιώματα, την Ισότητα και την Ετερότητα, και PRAKSIS. Στο Δίκτυο συμμετέχει και ο Συνήγορος του Πολίτη ως παρατηρητής.

Διεθνής Αμνηστία: η Ελλάδα πρέπει να σταματήσει τη μαζική καταστολή των «παράτυπων μεταναστών» από την αστυνομία

Φωτογραφία: Thanassis Stavrakis/AP    sfgate.com 

Στις 8 Αυγούστου 2012 η Διεθνής Αμνηστία άσκησε κριτική στις ελληνικές αρχές ως προς την μεταχείρηση του μεταναστευτικού πληθυσμού της χώρας· και δεν είναι η πρώτη φορά. «Οι μετανάστες και οι αιτούντες άσυλο δεν είναι και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως εγκληματίες», υποστήριζε η οργάνωση στις αρχές Απριλίου σχετικά με τα μέτρα συγκέντρωσης και κράτησης «παράτυπων μεταναστών» και αιτούντων άσυλο. «Αυτά τα άκρως ανησυχητικά μέτρα έχουν ως στόχο ειδικά τις πιο ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες, με βάση κριτήρια που εισάγουν διακρίσεις», πρόσθετε τότε, καλώντας παράλληλα τις αρχές να τα «αποσύρουν αμέσως»· μπορείτε να δείτε το πλήρες κείμενο εδώ.

Επιπλέον, η Διεθνής Αμνηστία υποστήριξε στην Ετήσια Έκθεση του 2012 ότι στους ελληνικούς χώρους κράτησης μεταναστών οι συνθήκες παραμένουν «απάνθρωπες και εξευτελιστικές», ενώ «αιτούντες άσυλο και παράτυποι μετανάστες, συμπεριλαμβανομένων ασυνόδευτων ανήλικων, συνεχίζουν να κρατούνται για παρατεταμένες χρονικές περιόδους». Η έκθεση ανέφερε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων κατέφυγε στο μέτρο  της δημόσιας καταδίκης της συνεχιζόμενης αποτυχίας της Ελλάδας να βελτιώσει τις πολύ κακές συνθήκες κράτησης, και επίσης εξέτασε απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία επισήμανε τις σημαντικές διαρθρωτικές ελλείψεις του ελληνικού συστήματος ασύλου.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί σήμερα τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν την τρέχουσα μαζική καταστολή «παράτυπων μεταναστών»· μπορείτε να δείτε το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο στην κεντρική διεθνή ιστοσελίδα της οργάνωσης. «Ενώ η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να ελέγχει την μετανάστευση, δεν έχει το δικαίωμα να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους στο δρόμο σαν εγκληματίες μόνο εξαιτίας του χρώματος του δέρματός τους», υποστηρίζει η Jezerca Tigani, Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Προγράμματος για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία· «αυτές οι επιχειρήσεις “σκούπα” της αστυνομίας παραβιάζουν τα διεθνή πρότυπα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρέπει να σταματήσουν άμεσα».

Η Διεθνής Αμνηστία προβάλλει δύο επίσης σημαντικά επιχειρήματα. Κατά πρώτο λόγο, οι ελληνικές αρχές πρέπει να καθιερώσουν ένα αποτελεσματικό σύστημα παροχής ασύλου, εξασφαλίζοντας ότι τα άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας θα μπορούν να έχουν απρόσκοπτη πρόσβαση σε αυτήν. Παράλληλα, δεδομένης της ραγδαίας αύξησης των ρατσιστικών επιθέσεων εναντίον αλλοδαπών, η οργάνωση εκφράζει την ανησυχία της έναντι της τρέχουσας καταστολής των «παράτυπων μεταναστών» υποστηρίζοντας ότι «μια τέτοια μαζική και μεροληπτική επιχείρηση θα τροφοδοτήσει περαιτέρω επιθέσεις και ξενοφοβία». Παραθέτω παρακάτω το πλήρες μεταφρασμένο κείμενο που δημοσίευσε το ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας:

Οι ελληνικές αρχές πρέπει να σταματήσουν τη μαζική καταστολή των «παράτυπων μεταναστών» από την αστυνομία και να επιτρέψουν αποτελεσματική πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου σε αυτούς που χρήζουν διεθνή προστασία, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία μετά τις αναφορές ότι περισσότεροι από 7.500 ξένοι υπήκοοι έχουν συλληφθεί στην Αθήνα από την προηγούμενη Πέμπτη.

 

Ένας μεγάλος αριθμός συλληφθέντων αναφέρεται πως είναι ασιατικής, αφρικανικής και βορειοαφρικανικής καταγωγής. Πολλοί έχουν αφεθεί τελικά ελεύθεροι, καθώς διαπιστώθηκε πως κατοικούν νόμιμα στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με την Ελληνική Αστυνομία, περίπου 2.000 από αυτούς που συγκεντρώθηκαν βρέθηκαν χωρίς χαρτιά και τέθηκαν υπό διοικητική κράτηση. Οι άνθρωποι κρατούνται σε συνθήκες συνωστισμού στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής ή σε άλλα αστυνομικά τμήματα στην Αθήνα. Άλλοι έχουν μεταφερθεί σε αστυνομικές σχολές στη Βόρεια Ελλάδα, οι οποίες χρησιμοποιούνται ως κέντρα κράτησης. 

«Ενώ η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να ελέγχει την μετανάστευση, δεν έχει το δικαίωμα να αντιμετωπίζει τους ανθρώπους στο δρόμο σαν εγκληματίες μόνο εξαιτίας του χρώματος του δέρματός τους», δήλωσε η Γεζέρτσα Τιγκάνι, Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Προγράμματος για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία. 

«Η κλιμάκωση των επιχειρήσεων της αστυνομίας στην Αθήνα κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με την ύπαρξη διακρίσεων βάσει της υποτιθέμενης εθνικότητας». 

Σύμφωνα με αναφορές κάποια άτομα μεταφέρθηκαν σε αστυνομικά τμήματα παρόλο που έδειξαν στην αστυνομία έγγραφα που αποδείκνυαν τη νόμιμη παραμονή τους στην Ελλάδα. 

Ένας από τους άνδρες που συνελήφθη το Σάββατο είπε στη Διεθνή Αμνηστία ότι κρατήθηκε στην Πέτρου Ράλλη σε ένα δωμάτιο μαζί με άλλα 170 περίπου άτομα. Δήλωσε πως την ημέρα της σύλληψής του τού δόθηκε μόνο νερό και αργότερα μπορούσε να φάει μόνο ψωμί, επειδή η τροφή που του χορηγήθηκε ήταν θρησκευτικά μη αποδεκτή. Πολλοί από τους κρατούμενους κοιμόντουσαν στον πάτωμα και, λόγω του συνωστισμού, κοιμόντουσαν ανά βάρδιες.

Λόγω της ραγδαίας αύξησης των επιθέσεων με ρατσιστικά κίνητρα εναντίον αλλοδαπών κατά το προηγούμενο έτος, η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει ανησυχίες πως μια τέτοια μαζική και μεροληπτική επιχείρηση θα τροφοδοτήσει περαιτέρω επιθέσεις και ξενοφοβία. 

«Η Ελλάδα μπορεί να περνάει οικονομικές δυσκολίες, ενώ την ίδια στιγμή αντιμετωπίζει μια από τις υψηλότερες μεταναστευτικές ροές μεταξύ των χωρών της Ε.Ε., αλλά αυτές οι επιχειρήσεις “σκούπα” της αστυνομίας παραβιάζουν τα διεθνή πρότυπα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πρέπει να σταματήσουν άμεσα», είπε η Γεζέρτσα Τιγκάνι. 

«Τέτοιες συλλήψεις ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο απέλασης άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας, αλλά δεν είναι σε θέση να υποβάλλουν αίτηση ασύλου». 

Δύο άνδρες (από την Γουινέα και την Ακτή Ελεφαντοστού) συνελήφθησαν και κρατήθηκαν κατά τη διάρκεια των πρόσφατων επιχειρήσεων «σκούπα» και στάλθηκαν στην Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής (γνωστή ως Πέτρου Ράλλη), όπου κρατήθηκαν μέχρι το βράδυ της Τρίτης, όταν και μεταφέρθηκαν σε άλλες εγκαταστάσεις στη Βόρεια Ελλάδα.

Αντιπροσωπεία της Διεθνούς Αμνηστίας συναντήθηκε με τους δύο άνδρες τον προηγούμενο μήνα, ενώ περίμεναν στην ουρά έξω από την Πέτρου Ράλλη, προκειμένου να υποβάλλουν αίτηση ασύλου. 

Ένας από αυτούς είπε στη Διεθνή Αμνηστία πως έχει επανειλημμένα ζητήσει να υποβάλει αίτηση για άσυλο κατά τη διάρκεια της κράτησής του στην Πέτρου Ράλλη και πως τα αιτήματά του αγνοήθηκαν από την αστυνομία. 

«Οι ελληνικές αρχές πρέπει να διασφαλίσουν ότι όποιος επιθυμεί να υποβάλει αίτηση για άσυλο, θα έχει αποτελεσματική πρόσβαση στη διαδικασία. Πρέπει επίσης να ενεργήσουν για να εξασφαλίσουν ότι η κράτηση για μεταναστευτικούς σκοπούς θα χρησιμοποιείται μόνο ως έσχατη λύση. Όσοι κρατούνται θα πρέπει να τους κοινοποιείται ο λόγος της κράτησής τους και να ενημερώνονται για τα δικαιώματά τους και να εξασφαλίζεται η πρόσβαση τους σε δικηγόρο και στον έξω κόσμο», δήλωσε η Γεζέρτσα Τιγκάνι. 

Οι αιτούντες άσυλο στη Ελλάδα συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια όταν προσπαθούν να έχουν πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου. Η συντριπτική πλειοψηφία τους αποπειράται να ζητήσει άσυλο στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής στην Πέτρου Ράλλη στην Αθήνα. Μόνο ένας μικρός αριθμός αιτήσεων καταχωρούνται από τις αρχές κάθε εβδομάδα. 

Μεγάλες ουρές αιτούντων άσυλο περιμένουν σε απαράδεκτες συνθήκες για δύο με τρεις μέρες έξω από τη Διεύθυνση για να υποβάλλουν αιτήσεις για άσυλο κάθε Σάββατο πρωί. 

Μέλη αντιπροσωπείας της Διεθνούς Αμνηστίας υπήρξαν μάρτυρες των κακών συνθηκών των κέντρων κράτησης μεταναστών στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια πρόσφατης επίσκεψης τους στη χώρα την προηγούμενη εβδομάδα. 

Οι αντιπρόσωποι της οργάνωσης επισκέφθηκαν έξι χώρους κράτησης στην Αθήνα, συμπεριλαμβανομένης της Πέτρου Ράλλη. Ενώ οι πτέρυγες που επιθεωρήθηκαν στην Πέτρου Ράλλη ήταν καθαρές την ώρα της επίσκεψης, διαπιστώθηκε πως οι εγκαταστάσεις χρειάζονται επιδιορθώσεις. Σε άλλες δύο εγκαταστάσεις στο Ελληνικό, οι συνθήκες ήταν απάνθρωπες και εξευτελιστικές.